Ile przeci\u0119tny cz\u0142owiek jest w stanie odda\u0107 wolno\u015bci za udzia\u0142 w imprezie sportowej, w wyst\u0119pie gwiazd estrady, kabaretu lub teatru, za spacer po lesie, za kaw\u0119 w kawiarni ?Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi jest przyzwyczajona do powtarzaj\u0105cego si\u0119 rytmu \u017cycia. Ten rytm daje poczucie bezpiecze\u0144stwa i bardzo silnie oddzia\u0142uje na ludzk\u0105 psychik\u0119. Pobudka, przygotowanie do pracy, dzieci do szko\u0142y, praca, powr\u00f3t dzieci do domu, koniec pracy, powr\u00f3t do domu z pracy, wiecz\u00f3r, kolacja , przygotowania do snu. <\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdy z tych etap\u00f3w jest celebrowany, ma swoje fetysze. W weekendy znaczna cz\u0119\u015b\u0107 ludzi szuka zapomnienia w obiektach komercyjnej infrastruktury, uprawia hobby, zag\u0142usza my\u015bli ta\u0144cz\u0105c, spotykaj\u0105c si\u0119 przy kawie, odreagowuje tygodniowy baga\u017c emocji. <\/strong><\/p>\n\n\n\n W zmaterializowanym \u015bwiecie przeci\u0119tny cz\u0142owiek uzale\u017cnia si\u0119 od projektowanego przez elity \u017cycia, od wykreowanych relacji mi\u0119dzy lud\u017ami , od m\u00f3d, od muzyki, filmu, sposob\u00f3w sp\u0119dzania wolnego czasu, rozbrajania napi\u0119\u0107. Wszystko jest zaprojektowane z zewn\u0105trz, \u017cyjemy w \u015brodowisku zaplanowanym, cho\u0107 wydawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o \u017ce to my dokonujemy wybor\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Wi\u0119kszo\u015b\u0107 si\u0119 nie zastanawia sk\u0105d wzi\u0119\u0142a si\u0119 moda na rock and rolla, na hipis\u00f3w, na bunt punkowy ko\u0144ca lat 70-tych, na new romantic lat 80-tych, na te a nie inne papierosy, na w\u00f3dk\u0119, na mark\u0119 ubra\u0144, czy samochodu, tego a nie innego muzyka, czy pisarza. <\/p>\n\n\n\n W du\u017cym stopniu mody te zosta\u0142y wykreowane, cz\u0119\u015b\u0107 z nich, te najbardziej dynamiczne, wyniesiono na fali m\u0142odzie\u0144czego entuzjazmu, a nast\u0119pnie skomercjalizowano. Nasze \u017cycie sk\u0142ada si\u0119 z powtarzaj\u0105cych si\u0119 rytua\u0142\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 oparciem, \u015bcian\u0105 na jakiej opieramy nasze \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n Kiedy ten cykl ulega zaburzeniu przeci\u0119tny cz\u0142owiek zaczyna zachowywa\u0107 si\u0119 jak narkoman i chce za wszelk\u0105 cen\u0119 powr\u00f3ci\u0107 do znanego mu , bezpiecznego rytmu \u017cycia, do codziennych ma\u0142ych spraw, do zakup\u00f3w w sklepie, do jazdy na rowerze, spaceru w parku, do pracy i szko\u0142y dla dzieci, do koncert\u00f3w, spotka\u0144 w restauracji i kawiarni, cotygodniowych wizyt na stadionie, wyjazdu do lasu, na dzia\u0142k\u0119. <\/p>\n\n\n\n Je\u017celi to mu si\u0119 nie uda popada w katatoni\u0119, rozregulowuje si\u0119, staje si\u0119 pobudliwy, nerwowy, ostatecznie zapada w nerwic\u0119 , depresj\u0119, wycofuje si\u0119 z \u017cycia publicznego. <\/p>\n\n\n\n Elity maj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego uzale\u017cnienia, tego \u017ce ludzie zatracili zdolno\u015b\u0107 organizowania sami sobie \u017cycia, samodzielnego poszukiwania wyzwa\u0144, kreowania otaczaj\u0105cej nas rzeczywisto\u015bci. Takie pozostawienie ludzi samych sobie kiedy\u015b prowadzi\u0142o do szybkich zmian, ludzka inwencja b\u0142yskawicznie wype\u0142nia\u0142a pustk\u0119. <\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b jeste\u015bmy \u015bwiadkami masowej, wyuczonej bezradno\u015bci, odizolowani od siebie ludzie czekaj\u0105 a\u017c kto\u015b ich z tego stanu wyzwoli i s\u0105 sk\u0142onni zap\u0142aci\u0107 za atrap\u0119 utraconego bezpiecze\u0144stwa wysok\u0105 cen\u0119. Stali\u015bmy si\u0119 s\u0142abi, tch\u00f3rzliwi, niezdolni do walki i ofiary. <\/p>\n\n\n\n To tak\u017ce nie jest przypadek, te postawy zosta\u0142y zaprogramowane, stopniowo uzale\u017cniano ludzi od cywilizacji. Regulowana pandemia to bardzo perfidne narz\u0119dzie uderzaj\u0105ce w serce ka\u017cdego cz\u0142owieka, w spo\u0142ecze\u0144stwo. <\/p>\n\n\n\n Tak jak kiedy\u015b elity stan\u0119\u0142y pomi\u0119dzy zasobami , technologami a spo\u0142ecze\u0144stwem , zaw\u0142aszczy\u0142y je i zbi\u0142y fortuny na ich dystrybucji, tak teraz stan\u0119\u0142y pomi\u0119dzy rytua\u0142ami dnia codziennego a cz\u0142owiekiem i oferuj\u0105 nam teraz nasze w\u0142asne \u017cycie, powr\u00f3t do bezpiecznej codzienno\u015bci, za wyrzeczenie si\u0119 wolno\u015bci. <\/p>\n\n\n\n Za zgod\u0119 na jazd\u0119 na rowerze, czy za wyj\u015bcie do lasu, za udzia\u0142 w widowisku sportowym, w koncercie, chc\u0105 od nas prawa do kontroli naszych proces\u00f3w \u017cyciowych, chc\u0105 wedrze\u0107 si\u0119 nie tylko do naszych \u017cy\u0142, organ\u00f3w, tkanek i kom\u00f3rek , by kontrolowa\u0107 nasze procesy biologiczne i biochemiczne, ale przede wszystkim do naszej \u015bwiadomo\u015bci, do pami\u0119ci, do d\u017awi\u0119k\u00f3w, obraz\u00f3w, do naszej wyobra\u017ani, do tego wszystkiego co czyni nas sob\u0105. <\/p>\n\n\n\n Je\u017celi im si\u0119 to uda, je\u017celi zaw\u0142aszcz\u0105 nie tylko nasz\u0105 prac\u0119, zarobki, nasze warunki bytowania, nasz\u0105 zewn\u0119trzno\u015b\u0107, ale tak\u017ce to co jest w nas, nasze wn\u0119trze, wtedy staniemy si\u0119 RZECZAMI, nic ju\u017c nas nie b\u0119dzie odr\u00f3\u017cnia\u0107 od kawa\u0142ka drewna, bry\u0142ki w\u0119gla, czy materia\u0142u.<\/p>\n\n\n\n