W 2003 roku Werner Grothmann, jedna z ostatnich \u017cyj\u0105cych osobisto\u015bci z najbli\u017cszego kr\u0119gu Reichsf\u00fchrera SS Heinricha Himmlera, zmar\u0142 w wyniku wypadku. Od sierpnia 1941 r. s\u0142u\u017cy\u0142 jako pierwszy adiutant najpot\u0119\u017cniejszego po Hitlerze cz\u0142owieka w III Rzeszy. Ten wa\u017cny wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiadek cierpliwie odpowiada\u0142 na pytania swojego rozm\u00f3wcy przy kilku okazjach w ci\u0105gu nast\u0119pnych dw\u00f3ch lat od po\u0142owy 2000 roku. <\/p>\n\n\n\n
Wypowiedzi nagrane na ta\u015bm\u0119 i p\u00f3\u017aniej przepisane zawieraj\u0105 taki stopie\u0144 intelektualnego materia\u0142u wybuchowego dla tradycyjnego pogl\u0105du na histori\u0119, \u017ce prowadz\u0105cy wywiad nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 upubliczni\u0107 ich do dzi\u015b. Autor jest \u015bwiadomy dok\u0142adnego t\u0142a przes\u0142ucha\u0144, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce i os\u00f3b, kt\u00f3re je przeprowadzi\u0142y. Po dok\u0142adnym sprawdzeniu sp\u00f3jno\u015bci nie ma \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci co do autentyczno\u015bci ujawnionych informacji.<\/p>\n\n\n\n
W tym miejscu chcia\u0142bym skupi\u0107 si\u0119 tylko na jednym aspekcie wypowiedzi Grothmanna. Je\u015bli mamy mu wierzy\u0107, pod koniec wojny istnia\u0142o dziewi\u0119\u0107 obiekt\u00f3w, w kt\u00f3rych pod kontrol\u0105 SS pracowano nad \u201enajbardziej zaawansowanymi technologiami dla ostatecznego zwyci\u0119stwa\u201d. Tylko dwa z nich znajdowa\u0142y si\u0119 nad ziemi\u0105. Najwi\u0119kszy z nich znajdowa\u0142 si\u0119 w Turyngii. Poda\u0142 nazwy kodowe trzech innych lokalizacji: Riese, R\u00fcdiger i Amt 2000. Zlokalizowa\u0142 kolejny obiekt w Protektoracie Czech i Moraw, a tak\u017ce jeden w Sudetach; wspomnia\u0142 r\u00f3wnie\u017c o trzech obiektach w Austrii.<\/p>\n\n\n\n
O\u015bwiadczenia Grothmanna wskazuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce nie wszystkie obiekty mog\u0142y zosta\u0107 oczyszczone ze wzgl\u0119du na szybki koniec wojny. Mo\u017cliwe by\u0142o jednak ukrycie dokument\u00f3w badawczych, zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych i ca\u0142ych laboratori\u00f3w rozwojowych przed zwyci\u0119skimi mocarstwami oraz zabezpieczenie szczeg\u00f3lnie wa\u017cnych obiekt\u00f3w m.in. pu\u0142apkami z gazem truj\u0105cym. Dlatego niekt\u00f3re z tych obiekt\u00f3w mog\u0142y by\u0107 w rzeczywisto\u015bci podziemnymi skarbcami.<\/p>\n\n\n\n
Jedno jest pewne: Prawdopodobnie najbardziej znany podziemny zak\u0142ad produkcyjny, tak zwany Mittelwerk w masywie Kohnstein, gdzie produkowano mi\u0119dzy innymi rakiet\u0119 dalekiego zasi\u0119gu V2, nie jest jednym z nich. Po pierwsze dlatego, \u017ce SS nie ponosi\u0142o tu wy\u0142\u0105cznej odpowiedzialno\u015bci, a po drugie dlatego, \u017ce V2 nie mie\u015bci\u0142a si\u0119 ju\u017c w poj\u0119ciu \u201enajbardziej zaawansowanej technologii\u201d u\u017cywanym przez Grothmanna.<\/p>\n\n\n\n
Wed\u0142ug Grothmanna by\u0142 to gigantyczny kompleks cz\u0119\u015bciowo po\u0142\u0105czonych ze sob\u0105 podziemnych obiekt\u00f3w w pobli\u017cu poligonu wojskowego Ohrdruf. Ca\u0142kowita powierzchnia tych obiekt\u00f3w, kt\u00f3re do dzi\u015b nie zosta\u0142y odkryte w ca\u0142o\u015bci, wynosi\u0142a oko\u0142o 750 000 metr\u00f3w kwadratowych. Dla por\u00f3wnania, uko\u0144czona powierzchnia Mittelwerk wynosi\u0142a zaledwie 120 000 metr\u00f3w kwadratowych. Prace nad najbardziej zaawansowanymi technologiami, w tym nad budow\u0105 prototyp\u00f3w niemieckiej bomby atomowej, trwa\u0142y pod ziemi\u0105 w Turyngii do samego ko\u0144ca. Ju\u017c w lutym 1945 roku mia\u0142y rozpocz\u0105\u0107 si\u0119 prace nad stworzeniem linii testowej, kt\u00f3ra pozwoli\u0142aby wypr\u00f3bowa\u0107 produkcj\u0119 seryjn\u0105 na niewielk\u0105 skal\u0119. <\/p>\n\n\n\n
Pod egid\u0105 SS, maksymalnie 20 os\u00f3b mia\u0142o zapewni\u0107 podstawowe dostawy bomb atomowych w kr\u00f3tkim czasie. W Turyngii skoncentrowano si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na produkcji pocisku America. Pod koniec wojny by\u0142o to wy\u0142\u0105czn\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105 SS, co oznacza\u0142o, \u017ce grupa Wernhera von Brauna nie mia\u0142a ju\u017c z tym nic wsp\u00f3lnego. Jesieni\u0105 1945 roku przez Atlantyk mia\u0142y przep\u0142yn\u0105\u0107 pierwsze rakiety z g\u0142owicami nuklearnymi wycelowanymi w miasta na wschodnim wybrze\u017cu USA.<\/p>\n\n\n\n
W marcu 1945 r. uruchomiono tu r\u00f3wnie\u017c reaktor j\u0105drowy SS. Niezale\u017cne potwierdzenie tego ostatniego, kt\u00f3remu do tej pory po\u015bwi\u0119cono niewiele uwagi, mo\u017cna znale\u017a\u0107 we wspomnieniach Helmuta J. Fischera, pracownika SD odpowiedzialnego za nauk\u0119: \u201eDecyduj\u0105cy test z maszyn\u0105 uranow\u0105 zosta\u0142 przeprowadzony w Stadtilm\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W wersji opublikowanej p\u00f3\u017aniej fragment odnosz\u0105cy si\u0119 do reaktora zosta\u0142 jednak usuni\u0119ty. Mo\u017cna si\u0119 domy\u015bla\u0107 dlaczego. To nie grupa Heisenberga w Haigerloch, ale naukowcy SS z Turyngii wygrali wewn\u0105trzniemiecki wy\u015bcig o pierwszy dzia\u0142aj\u0105cy reaktor j\u0105drowy.<\/p>\n\n\n\n
O tym naprawd\u0119 gigantycznym obiekcie w G\u00f3rach Sowich na Dolnym \u015al\u0105sku nie wiemy zbyt wiele. Raport ministra uzbrojenia Speera z wrze\u015bnia 1944 roku podaje, \u017ce do tego czasu wybudowano ju\u017c 213 000 metr\u00f3w sze\u015bciennych tuneli i hal. Prace budowlane trwa\u0142y jednak a\u017c do wiosny 1945 roku, co oznacza, \u017ce przygotowany obszar musia\u0142 by\u0107 znacznie wi\u0119kszy, bior\u0105c pod uwag\u0119 \u00f3wczesne tempo budowy. Obecnie zbadano jedynie niewielk\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ca\u0142ego kompleksu. <\/p>\n\n\n\n
Pozosta\u0142e, ju\u017c utworzone obszary zosta\u0142y celowo ukryte przed oczami potomnych przez oddzia\u0142y rozbi\u00f3rkowe SS. Dr Jacek Wilczur z G\u0142\u00f3wnej Komisji Badania Zbrodni Narodowosocjalistycznych w Polsce napisa\u0142 w jednym ze swoich raport\u00f3w nast\u0119puj\u0105cy interesuj\u0105cy fragment: \u201eZ tego co wiemy, mia\u0142 to by\u0107 ogromny kompleks zbrojeniowy, w kt\u00f3rym planowano produkcj\u0119 broni do cel\u00f3w specjalnych, w tym broni masowego ra\u017cenia.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Natychmiast po zako\u0144czeniu wojny pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze pog\u0142oski, \u017ce wewn\u0105trz gigantycznego podziemnego miasta zbudowano \u201ezak\u0142ady nuklearne\u201d. Przez wiele miesi\u0119cy na prze\u0142omie 1944 i 1945 roku ka\u017cdego dnia przyje\u017cd\u017ca\u0142o tu oko\u0142o 70 wagon\u00f3w kolejowych z setkami r\u00f3\u017cnego rodzaju maszyn. Obecnie nie spos\u00f3b dowiedzie\u0107 si\u0119 wi\u0119cej na temat statusu produkcyjnego tego obiektu, odbywaj\u0105cej si\u0119 w nim produkcji oraz wszelkich projekt\u00f3w badawczych prowadzonych przez SS.<\/p>\n\n\n\n
Wed\u0142ug Wernera Grothmanna obiekt ten by\u0142 por\u00f3wnywalny pod wzgl\u0119dem znaczenia, ale nie wielko\u015bci, z obiektami w Turyngii. W zwi\u0105zku z tym musia\u0142o tu mie\u0107 miejsce co\u015b istotnego. Lokalizacj\u0119 tego obiektu mo\u017cna jednoznacznie okre\u015bli\u0107 na podstawie niemieckich dokument\u00f3w z okresu wojny. Znajdowa\u0142 si\u0119 on na \u015al\u0105sku, w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie giganta, w Waldenburgu. Polski dziennikarz Igor Witkowski zlokalizowa\u0142 w pobli\u017cu o\u015brodek testowy Die Glocke, najbardziej zaawansowanego projektu technologicznego III Rzeszy. Zatem R\u00fcdiger rzeczywi\u015bcie nie ust\u0119powa\u0142 pod wzgl\u0119dem znaczenia miejscu produkcji niemieckiej broni j\u0105drowej i ameryka\u0144skiej rakiety w Turyngii.<\/p>\n\n\n\n
Wed\u0142ug Grothmanna obiekt ten mia\u0142 zosta\u0107 zbudowany przez SS we wsp\u00f3\u0142pracy z Komisariatem Rzeszy. We wsp\u00f3\u0142pracy z Poczt\u0105 Rzeszy. Wspomina on o wsp\u00f3lnym projekcie wysokiej cz\u0119stotliwo\u015bci. W sierpniu 1943 r. SS za\u0142o\u017cy\u0142o w Dachau instytut bada\u0144 nad wysokimi cz\u0119stotliwo\u015bciami. W czerwcu 1944 r. zosta\u0142 on przeniesiony do obozu koncentracyjnego Gro\u00df-Rosen na Dolnym \u015al\u0105sku, a jego personel zosta\u0142 znacznie zwi\u0119kszony. G\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 odegra\u0142a w tym praca wi\u0119\u017ani\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Kamufla\u017cowa nazwa tego projektu brzmia\u0142a Wetterstelle. Niewiele wiadomo o pracach prowadzonych w Gross-Rosen. Powodem tego by\u0142a \u015bcis\u0142a tajemnica. Dotyczy\u0142o to r\u00f3wnie\u017c wszystkich cz\u0142onk\u00f3w SS, kt\u00f3rzy nie mieli nic wsp\u00f3lnego z instytutem. Wed\u0142ug \u015bwiadk\u00f3w, prowadzone projekty badawcze odbywa\u0142y si\u0119 w barakach, tak wi\u0119c pierwszy z dw\u00f3ch obiekt\u00f3w naziemnych wspomnianych przez Grothmanna mo\u017cna zidentyfikowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Kolejna wzmianka Grothmanna o tym obiekcie naprowadza nas na w\u0142a\u015bciwy trop, zgodnie z kt\u00f3rym SS mia\u0142o projekt budowlany, na potrzeby kt\u00f3rego mia\u0142a zosta\u0107 skierowana rzeka. Po jego zako\u0144czeniu rzeka mia\u0142a powr\u00f3ci\u0107 do swojego starego koryta, bezpo\u015brednio przez obiekt. Gdzie mo\u017cemy znale\u017a\u0107 warunki, kt\u00f3re pozwoli\u0142yby nam okre\u015bli\u0107 dok\u0142adn\u0105 lokalizacj\u0119?<\/p>\n\n\n\n
W by\u0142ym Protektoracie Czech i Moraw, na terenie poligonu wojskowego SS w Czechach. O jego utworzeniu formalnie zadecydowano 1 listopada 1941 roku. Przymusowe przesiedlenie mieszka\u0144c\u00f3w 71 wsi rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 1 wrze\u015bnia 1942 roku. W 1943 r. nast\u0105pi\u0142a ewakuacja miasta Beneschau. W sumie dzia\u0142ania te dotkn\u0119\u0142y ponad 30 000 os\u00f3b. Jedn\u0105 z tych wiosek jest Stechowitz, 25 kilometr\u00f3w na po\u0142udnie od Pragi, gdzie rzeka We\u0142tawa przep\u0142ywa przez skalisty g\u00f3rski krajobraz. Dzisiejsz\u0105 wizyt\u00f3wk\u0105 miasta jest \u015bciana zapory o d\u0142ugo\u015bci 124 metr\u00f3w i wysoko\u015bci 22,5 metra. <\/p>\n\n\n\n
Samo jezioro ma zaledwie 80-120 metr\u00f3w szeroko\u015bci i oko\u0142o dziesi\u0119ciu kilometr\u00f3w d\u0142ugo\u015bci. Jako cz\u0119\u015b\u0107 Kaskad We\u0142tawy, zbiornik zosta\u0142 zbudowany w latach 1937-1945. Oznacza to, \u017ce zosta\u0142 uko\u0144czony w ostatnich miesi\u0105cach III Rzeszy. Przed rozpocz\u0119ciem budowy tamy, dany obszar musia\u0142 zosta\u0107 osuszony. W tym celu zwykle buduje si\u0119 tunele odwadniaj\u0105ce. S\u0105 to tunele, kt\u00f3re s\u0105 wysadzane w powietrze na zboczach doliny, aby odwr\u00f3ci\u0107 rzeczywisty bieg rzeki. Po zako\u0144czeniu budowy tamy s\u0105 one ponownie zamykane. Rzeka p\u0142ynie teraz ponownie w swoim starym korycie, a\u017c dotrze do \u015bciany tamy. Nie inaczej opisa\u0142 to Werner Grothmann.<\/p>\n\n\n\n
Podziemne obiekty w pobli\u017cu Stechowitz, kt\u00f3re s\u0105 obecnie pokryte wodami We\u0142tawy i wed\u0142ug Grothmanna \u201enadal ca\u0142kowicie nienaruszone\u201d, s\u0105 pozornie nietkni\u0119tym obiektem badawczym, poniewa\u017c zosta\u0142y pozostawione przez SS w pierwotnym stanie.<\/p>\n\n\n\n
Grothmann wspomnia\u0142 r\u00f3wnie\u017c o fabryce prowadzonej przez SS w Rudawach, gdzie mia\u0142 by\u0107 produkowany materia\u0142 do bomby atomowej. Musia\u0142 on zosta\u0107 uruchomiony na kilka miesi\u0119cy przed ko\u0144cem wojny, ale dostarcza\u0142 tylko niewielkie ilo\u015bci. Ma\u0142e miasteczko Joachimsthal znajduje si\u0119 w \u00f3wczesnych Sudetach, na stromym po\u0142udniowym zboczu Rudaw. W tym czasie w pobli\u017cu znajdowa\u0142y si\u0119 najwa\u017cniejsze kopalnie rudy uranu w Europie. Nie bez powodu surowiec do bomby zosta\u0142 przetworzony, tj. wzbogacony, tam, gdzie z\u0142o\u017ca mo\u017cna by\u0142o stosunkowo \u0142atwo eksploatowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Zastosowany proces by\u0142 taki sam, jak ten wykorzystany przez Amerykan\u00f3w w ich Projekcie Manhattan. Do wydobycia wzbogaconego materia\u0142u wykorzystano akceleratory cz\u0105stek. Pot\u0119\u017cne generatory neutron\u00f3w, na przyk\u0142ad niekt\u00f3re systemy wysokiego napi\u0119cia, nadaj\u0105 si\u0119 do napromieniowania uranu i toru. Je\u015bli pozostawi si\u0119 je uruchomione na kilka miesi\u0119cy, mo\u017cna w ten spos\u00f3b uzyska\u0107 niewielkie ilo\u015bci materia\u0142\u00f3w rozszczepialnych, takich jak pluton i U233, lub poprawi\u0107 reaktywno\u015b\u0107 metalicznego U238. AEG eksploatowa\u0142a tak\u0105 elektrowni\u0119 o mocy pi\u0119ciu milion\u00f3w wolt\u00f3w od 1943 roku, dop\u00f3ki nie zosta\u0142a ona uszkodzona przez alianck\u0105 min\u0119 lotnicz\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Pozosta\u0142a ona w Henningsdorf przez jaki\u015b czas, a nast\u0119pnie zosta\u0142a przeniesiona do innej, wci\u0105\u017c nieznanej lokalizacji. Czy by\u0142a to fabryka SS w pobli\u017cu Joachimsthal? Przemawia za tym fakt, \u017ce uda\u0142o si\u0119 ustali\u0107 miejsce pobytu wszystkich innych niemieckich urz\u0105dze\u0144 nadaj\u0105cych si\u0119 do tego celu. A SS musia\u0142o korzysta\u0107 z jednego z tych obiekt\u00f3w, aby uzyska\u0107 \u2013 cho\u0107 pocz\u0105tkowo niewielkie \u2013 ilo\u015bci materia\u0142u rozszczepialnego.<\/p>\n\n\n\n
Po wojnie Rosjanie wykorzystywali kopalnie rudy uranu w Joachimsthal do w\u0142asnych projekt\u00f3w nuklearnych na niespotykan\u0105 dot\u0105d skal\u0119. Obiekt obs\u0142ugiwany przez SS m\u00f3g\u0142 wpa\u015b\u0107 w ich r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n
Inny projekt atomowy SS pod kryptonimem Quarz zosta\u0142 najwyra\u017aniej zrealizowany w pobli\u017cu Roggendorf w pobli\u017cu dolnoaustriackiego miasta Melk. W swojej starannie zbadanej pracy Austriak Markus Schmitzberger by\u0142 w stanie udowodni\u0107, \u017ce opr\u00f3cz znanych tuneli udokumentowanych na powojennych planach, nad Wachbergiem zbudowano drugie pi\u0119tro, a rzekome wykorzystanie obiektu przez magazyn kul Steyr w rzeczywisto\u015bci obejmowa\u0142o tylko jedn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Dla niema\u0142ej powierzchni 25 000 metr\u00f3w kwadratowych nie mo\u017cna by\u0142o okre\u015bli\u0107 \u017cadnego wykorzystania w rozumieniu rzekomo znanych fakt\u00f3w. System zaopatrzenia w wod\u0119 i energi\u0119, kt\u00f3ry by\u0142 ca\u0142kowicie przewymiarowany dla podziemnej fabryki \u0142o\u017cysk kulkowych, a tak\u017ce specjalne cechy konstrukcyjne, ostatecznie doprowadzi\u0142y Schmitzbergera do wniosku, \u017ce w obiekcie Quarz ma zosta\u0107 zbudowana fabryka do produkcji ci\u0119\u017ckiej wody. Wydaje si\u0119, \u017ce na kr\u00f3tko przed kapitulacj\u0105 dosz\u0142o nawet do \u201ehandlu ko\u0144mi\u201d z zachodnim wrogiem, od kt\u00f3rego wy\u0142udzono porozumienie w sprawie przekazania niedoko\u0144czonego zak\u0142adu, zgodnie z kt\u00f3rym jednostki SS na tym odcinku mog\u0142y zosta\u0107 wzi\u0119te do niewoli przez Amerykan\u00f3w, wbrew zwyczajowej praktyce.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142em, \u017ce musi to by\u0107 system tuneli stworzony pod kryptonimem Zement w pobli\u017cu Ebensee. Utworzono tu dwa oddzielne obszary \u2013 obiekt Zement A o powierzchni 220 000 metr\u00f3w kwadratowych i Zement B o powierzchni 70 000 metr\u00f3w kwadratowych. Mia\u0142y one pomie\u015bci\u0107 centrum bada\u0144 rakietowych i dzia\u0142 test\u00f3w rakiet, kt\u00f3re zosta\u0142y przeniesione z Peenem\u00fcnde.<\/p>\n\n\n\n
Ostatecznie potrzeby wojenne zmusi\u0142y inne kluczowe ga\u0142\u0119zie przemys\u0142u, takie jak zaopatrzenie w paliwo i produkcja silnik\u00f3w do czo\u0142g\u00f3w i samolot\u00f3w, do zapewnienia pilnie potrzebnej przestrzeni. Poniewa\u017c w Ebensee nie odkryto jeszcze \u017cadnych ukrytych tuneli, musimy poszuka\u0107 innego podziemnego obiektu w Austrii, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 jako skarbiec dla zaawansowanych technologii. Odkrycia ostatnich lat sugeruj\u0105, \u017ce inny system tuneli jest ukryty g\u0142\u0119boko pod ziemi\u0105 w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie obiektu w St. Georgen an der Gusen, znanego pod kryptonimem Bergkristall. <\/p>\n\n\n\n
Zgodnie z oficjaln\u0105 doktryn\u0105, oko\u0142o 10 000 wi\u0119\u017ani\u00f3w obozu koncentracyjnego produkowa\u0142o w pe\u0142ni wyposa\u017cone kad\u0142uby dla my\u015bliwca turbinowego Me 262 w Bergkristall na 45 000 metr\u00f3w kwadratowych na kr\u00f3tko przed ko\u0144cem wojny. Znany system tuneli ma osiem kilometr\u00f3w d\u0142ugo\u015bci i jest jednopi\u0119trowy. Austriacki dokumentalista Andreas Sulzer uwa\u017ca, \u017ce uda\u0142o mu si\u0119 udowodni\u0107, \u017ce system ten obejmuje kolejne, nieznane wcze\u015bniej tunele. Z pomoc\u0105 innych naukowc\u00f3w odkry\u0142 on dziennik pracy SS w Waszyngtonie. Wed\u0142ug tych akt, w Bergkristall wydobyto nie tylko 100 000 metr\u00f3w sze\u015bciennych ziemi, ale trzy razy wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n
Sulzer zak\u0142ada, \u017ce dodatkowy system tuneli m\u00f3g\u0142 mie\u0107 do 24 kilometr\u00f3w d\u0142ugo\u015bci. Szacunki te zosta\u0142y potwierdzone przez Roberta Zellermanna, znanego na ca\u0142ym \u015bwiecie eksperta ds. ska\u017conych teren\u00f3w wojskowych i by\u0142ego inspektora Unscom ds. broni NBC w Iraku. Wykorzystuj\u0105c zdj\u0119cia lotnicze, przeanalizowa\u0142 on stereograficznie wykopy podziemnych prac i oszacowa\u0142 d\u0142ugo\u015b\u0107 system\u00f3w tuneli na oko\u0142o 30-40 kilometr\u00f3w w oparciu o wykopane ilo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Zidentyfikowano r\u00f3wnie\u017c dwupi\u0119trow\u0105 konstrukcj\u0119 zak\u0142adu. Sulzer dokona\u0142 kolejnego spektakularnego odkrycia. Zaledwie 100 metr\u00f3w poza znan\u0105 lokalizacj\u0105, podczas w\u0142asnych wykopalisk natkn\u0105\u0142 si\u0119 na ogromn\u0105 o\u015bmiok\u0105tn\u0105 betonow\u0105 pokryw\u0119. Sondowanie geoelektryczne, kt\u00f3re zleci\u0142, ujawni\u0142o zaskakuj\u0105ce odkrycie \u2013 szyb nachylony pod k\u0105tem 45 stopni, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej otwiera si\u0119 do wn\u0119ki pod znan\u0105 galeri\u0105. Wed\u0142ug Sulzera mo\u017ce to by\u0107 wyrzutnia rakiet. <\/p>\n\n\n\n
Dokumenty oferowane przez Sulzera z archiw\u00f3w w Moskwie, Stanach Zjednoczonych i Niemczech wydaj\u0105 si\u0119 potwierdza\u0107 jego za\u0142o\u017cenie, \u017ce badania j\u0105drowe by\u0142y r\u00f3wnie\u017c prowadzone w tajnym podziemnym obiekcie SS. Niezale\u017cnie od Sulzera, historyk Stefan Karner, kt\u00f3ry pracuje na Uniwersytecie w Grazu, r\u00f3wnie\u017c znalaz\u0142 na to dowody.<\/p>\n\n\n\n
Wci\u0105\u017c brakuje drugiego obiektu opisanego przez Wernera Grothmanna jako \u201enaziemny\u201d. Musia\u0142 on znajdowa\u0107 si\u0119 bezpo\u015brednio w Wiedniu, na terenie koszar Waffen-SS na po\u0142udnie od pa\u0142acu Sch\u00f6nbrunn, dzisiejszych koszar Maria Theresien. Mie\u015bci\u0142a si\u0119 tam \u201eEksperymentalna Grupa Konstrukcyjna Waffen-SS\u201d, kt\u00f3ra nale\u017ca\u0142a do Wiede\u0144skiego Centrum Szkolenia Technicznego Pojazd\u00f3w Samochodowych i by\u0142a zaanga\u017cowana w rozw\u00f3j alternatywnych technologii nap\u0119dowych. <\/p>\n\n\n\n
Do jej zada\u0144 nale\u017ca\u0142o skonstruowanie nap\u0119du turbo dla czo\u0142g\u00f3w, budowa i konserwacja urz\u0105dzenia startowego dla za\u0142ogowej rakiety Natter przeznaczonej na poligon Ohrdruf, a przede wszystkim projekty badawcze grupy projektowej pod kierownictwem Viktora Schaubergera. Pocz\u0105wszy od ko\u0144ca wrze\u015bnia 1944 r., ten zesp\u00f3\u0142 badawczy pracowa\u0142 przez oko\u0142o siedem miesi\u0119cy mi\u0119dzy innymi nad budow\u0105 i uko\u0144czeniem Repulsine. Brytyjski dziennikarz Nick Cook, specjalizuj\u0105cy si\u0119 w tematyce lotniczej, spekulowa\u0142, \u017ce urz\u0105dzenie to mog\u0142o by\u0107 wst\u0119pnym etapem budowy silnika antygrawitacyjnego.<\/p>\n\n\n\n
To prowadzi nas do ko\u0144ca naszej podr\u00f3\u017cy do podziemnych skarbc\u00f3w\u2026 a mo\u017ce jednak nie?<\/p>\n\n\n\n
A co z \u201ethink tankiem\u201d Hansa Kammlera w SKODA? Podobnie jak Mittelwerk w masywie Kohnstein, Grothmann nie wspomina o tym o\u015brodku badawczym SS, kt\u00f3ry jest cz\u0119sto okre\u015blany jako taki w literaturze. Po prostu nie istnia\u0142 \u2013 a daremne wysi\u0142ki ostatnich lat, aby dowiedzie\u0107 si\u0119 wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w na jego temat, doprowadzi\u0142y ju\u017c do za\u0142o\u017cenia, \u017ce tak by\u0142o. <\/p>\n\n\n\n
Niemniej jednak wypowiedzi by\u0142ego dyrektora generalnego SKODA-Werke, SS-Standartenf\u00fchrera dr Wilhelma Vossa, udzielone brytyjskiemu dziennikarzowi Tomowi Agostonowi, kt\u00f3re s\u0105 wielokrotnie cytowane w tym kontek\u015bcie, nie s\u0105 ca\u0142kowicie pozbawione prawdy. Albo relacja Agostona opiera si\u0119 na nieporozumieniu, albo brytyjski dziennikarz, co nie jest nietypowe dla dziennikarza, nadmucha\u0142 j\u0105 w histori\u0119, kt\u00f3ra wydaje mu si\u0119 bardziej spektakularna.<\/p>\n\n\n\n
Prawd\u0105 jest, \u017ce w sierpniu 1944 r. Voss zarz\u0105dzi\u0142 koncentracj\u0119 wa\u017cnych dla dzia\u0142a\u0144 wojennych wydarze\u0144 w Waffen-Union Skoda-Br\u00fcnn GmbH. Oto fragment dokumentu, o kt\u00f3rym mowa:<\/p>\n\n\n\n
\u201eObecna sytuacja w dziedzinie bada\u0144 i rozwoju technologii zbrojeniowych, a tak\u017ce napi\u0119ta sytuacja na rynku pracy wymagaj\u0105 jak najwi\u0119kszej koncentracji si\u0142 na konkretnych, pilnych zadaniach. W trakcie takiej koncentracji w ramach Unii Broni ju\u017c zarz\u0105dzono utworzenie grup roboczych. Te grupy zadaniowe maj\u0105 podejmowa\u0107 priorytetowe problemy i szybko je rozwi\u0105zywa\u0107 w mo\u017cliwie usprawnionej, znormalizowanej formie, \u0142\u0105cz\u0105c wszystkie si\u0142y i okoliczno\u015bci. Wyznaczy\u0142em fabryk\u0119 Pibrans Waffen-Union jako kwater\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 grup zadaniowych. \u2026 <\/p>\n\n\n\n
Ma ona sta\u0107 si\u0119 centralnym o\u015brodkiem bada\u0144 i rozwoju dla ca\u0142ej dywizji Waffen-Union. \u2026 Jednak w pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci obszaru rozwoju centralny instytut badawczy powinien stopniowo rozwija\u0107 si\u0119 organicznie, w \u017cywej wsp\u00f3\u0142pracy z zapleczem rozwojowym i konstrukcyjnym poszczeg\u00f3lnych zak\u0142ad\u00f3w. Zak\u0142ad Pibrans nale\u017cy zatem rozumie\u0107 w sensie \u201ekierownictwa badawczego\u201d, kt\u00f3re nie tylko zapewnia sta\u0142e doradztwo poszczeg\u00f3lnym sp\u00f3\u0142kom grupy, ale tak\u017ce podejmuje szczeg\u00f3lnie charakterystyczne zadania techniczno-naukowe dla rozwoju poszczeg\u00f3lnych zak\u0142ad\u00f3w.\u201d<\/p>\n\n\n\n
W SKODA rzeczywi\u015bcie istnia\u0142 o\u015brodek badawczy. Nie by\u0142o ono jednak kierowane przez specjaln\u0105 organizacj\u0119 SS, ani nie by\u0142o obj\u0119te ca\u0142kowit\u0105 tajemnic\u0105. Wr\u0119cz przeciwnie, wszystkie cz\u0119\u015bci fabryki by\u0142y zaanga\u017cowane w ten projekt.<\/p>\n\n\n\n
Prawd\u0105 jest r\u00f3wnie\u017c, \u017ce Rolf Engel, in\u017cynier w stopniu SS-Hauptsturmf\u00fchrera, zosta\u0142 mianowany szefem personelu roboczego, a tym samym szefem rozwoju w SKODA, kt\u00f3ry ju\u017c wcze\u015bniej by\u0142 odpowiedzialny za centrum testowe Gro\u00dfendorf jako specjalista SS ds. pocisk\u00f3w rakietowych. W sierpniu 1944 roku 38 pracuj\u0105cych tam naukowc\u00f3w zosta\u0142o ewakuowanych do Pibrans przed nacieraj\u0105c\u0105 Armi\u0105 Czerwon\u0105. Rakieta na paliwo sta\u0142e V101 o zasi\u0119gu 1800 kilometr\u00f3w, tak zwana rakieta Londyn, kt\u00f3ra prawdopodobnie by\u0142a nadal testowana w Turyngii w marcu 1945 roku, by\u0142a oparta na opracowaniach tych ekspert\u00f3w rakietowych.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze zanim Engel przyj\u0105\u0142 now\u0105 rol\u0119, pracowa\u0142 nad r\u00f3\u017cnymi projektami w fabryce SKODA w Pibrans, dzi\u0119ki czemu by\u0142 bardzo dobrze zaznajomiony z tamtejszymi praktykami. Da\u0142 SS wgl\u0105d we wszystko, co dzia\u0142o si\u0119 w SKODA. Nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Hans Kammler, kt\u00f3ry by\u0142 odpowiedzialny za prawie wszystkie wa\u017cne projekty badawcze w Trzeciej Rzeszy w ostatnich miesi\u0105cach wojny, prawdopodobnie by\u0142 r\u00f3wnie\u017c aktywnie zaanga\u017cowany w rozw\u00f3j SKODA. Nie istnia\u0142 tam jednak \u017caden \u015bci\u015ble tajny \u201ethink tank\u201d zainicjowany przez niego.<\/p>\n\n\n\n
Wracaj\u0105c do podziemnych skarbc\u00f3w: kilka wypowiedzi Grothmanna sugeruje, \u017ce niekt\u00f3re z tych obiekt\u00f3w by\u0142y stale monitorowane d\u0142ugo po wojnie \u2013 prawdopodobnie a\u017c do dnia dzisiejszego. Wi\u0119c one naprawd\u0119 istniej\u0105 !<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli, jak wspomniano na pocz\u0105tku, rzeczywi\u015bcie mo\u017cliwe by\u0142o trwa\u0142e ukrycie zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych i biur rozwojowych przed zwyci\u0119skimi mocarstwami pod koniec wojny, to przechowywana tam dokumentacja naukowa i plany konstrukcyjne mog\u0142y zosta\u0107 p\u00f3\u017aniej przekazane TRZECIEJ SI\u0141Y z pomoc\u0105 W\u00c4CHTER i przyczyni\u0107 si\u0119 do ich przewagi rozwojowej w kolejnych dziesi\u0119cioleciach. <\/p>\n\n\n\n
Z drugiej strony, w powojennych Niemczech tajne odzyskanie ca\u0142ych zak\u0142ad\u00f3w produkcyjnych i testowych, prototyp\u00f3w niemieckiej \u201ecudownej broni\u201d, a nawet reaktora j\u0105drowego SS wydaje si\u0119 by\u0107 wykluczone. Wszystko to pozosta\u0142o zapiecz\u0119towane pod ziemi\u0105 \u2013 a\u017c do dzi\u015b. Potwierdzenie ich istnienia by\u0142oby okazj\u0105 do kompleksowej rewizji historii, kt\u00f3ra nie zatrzyma\u0142aby si\u0119 na k\u0142amstwach aliant\u00f3w na temat stanu niemieckich bada\u0144 nad zaawansowanymi technologiami.<\/p>\n\n\n\n
Miejsca, w kt\u00f3rych warto prowadzi\u0107 poszukiwania, zosta\u0142y ju\u017c wymienione. Po raz kolejny nie nale\u017cy lekcewa\u017cy\u0107 ryzyka stwarzanego przez radioaktywne \u201eska\u017cone miejsca\u201d i pu\u0142apki z truj\u0105cym gazem zainstalowane w celach bezpiecze\u0144stwa.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W 2003 roku Werner Grothmann, jedna z ostatnich \u017cyj\u0105cych osobisto\u015bci z najbli\u017cszego kr\u0119gu Reichsf\u00fchrera SS Heinricha Himmlera, zmar\u0142 w wyniku wypadku. Od sierpnia 1941 r. s\u0142u\u017cy\u0142 [\u2026]<\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":25952,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-25951","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-swiat-jest-inny"],"yoast_head":"\n