BLACKROCK I ROCKEFELLER USUWAJĄ GOTÓWKĘ Z EUROPY !

Od lipca 2027 r. Europejczycy nie będą mogli płacić firmom ani usługodawcom więcej niż 10 000 euro w gotówce (około 11 500 dolarów). Przy każdej transakcji powyżej 3000 euro (nieco poniżej 3500 dolarów) wymagana będzie obowiązkowa identyfikacja klienta. Jest to kolejny krok w kierunku politycznej unifikacji w całej Europie, który odbiera krajom autonomię i subtelnie popycha obywateli w kierunku cyfrowego euro.

Środek ten, będący częścią nowego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy (AMLR), ma bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich. Pod pretekstem walki z praniem brudnych pieniędzy Bruksela narzuca kolejną formę przymusowej harmonizacji, która lekceważy zasadę pomocniczości: zasadę, zgodnie z którą decyzje powinny być podejmowane na poziomie najbliższym obywatelom i rządom krajowym.

To, co kiedyś było sprawą regulowaną przez poszczególne kraje, staje się teraz jednolitym wymogiem z Brukseli.

Jest to ledwie ukryte ograniczenie nie tylko wolności politycznej, ale przede wszystkim wolności gospodarczej. Gotówka pozostaje jednym z ostatnich prawdziwie prywatnych środków wymiany, jakie są jeszcze dostępne; w przeciwieństwie do transakcji cyfrowych gotówka nie generuje automatycznie scentralizowanego zapisu, do którego dostęp mają banki lub organy władzy.

Korzystanie z gotówki często kojarzy się z zamiarem ukrywania nielegalnej działalności. Jednak możliwość przeprowadzania prywatnych i dyskretnych transakcji jest naturalnym rozszerzeniem praw własności i swobody zawierania umów. Wielu przestrzegających prawa obywateli preferuje gotówkę z całkowicie uzasadnionych powodów, w tym w celu ochrony przed niestabilnością finansową lub ewentualnymi kontrolami kapitałowymi.

Od tej daty przedsiębiorcy będą zmuszeni do przekształcania każdej transakcji o wartości powyżej 3 000 euro w biurokratyczną procedurę, która wiąże się z weryfikacją tożsamości, gromadzeniem danych oraz ryzykiem nałożenia kar. Jest to kolejne obciążenie regulacyjne, które zwiększa koszty prowadzenia działalności gospodarczej, podobnie jak wprowadzenie podatku VAT w Europie kilkadziesiąt lat temu, które zmusiło wiele małych firm do zamknięcia działalności lub przejścia do szarej strefy z powodu zwiększonej biurokracji i kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów.

Największy ciężar poniosą ponownie właściciele małych firm, którzy już teraz borykają się z wysokimi podatkami i nadmierną biurokracją. To, co kiedyś było prostymi, dobrowolnymi transakcjami, staje się źródłem dodatkowych kosztów, opóźnień i ingerencji państwa.

Po raz kolejny scentralizowane organy wprowadzają skomplikowane regulacje pod trudnym do podważenia pretekstem walki z przestępczością, mimo że każde państwo posiada już własne przepisy w tej dziedzinie.

Kraje o bardziej liberalnym podejściu, stracą na elastyczności, ponieważ dotychczas nie miały one ogólnego limitu dla płatności gotówkowych. Narzucona przez Brukselę jednolitość ignoruje różnice kulturowe, a zwłaszcza zróżnicowany poziom zaufania do instytucji. W niektórych krajach kultura gotówki jest nadal głęboko zakorzeniona, a zaufanie do systemów cyfrowych jest znacznie mniejsze. Środek ten stanowi stopniowe ograniczanie autonomii jednostki. Gdy korzystanie z gotówki stanie się coraz mniej wygodne dla sprzedawców i konsumentów, ludzie w naturalny sposób przejdą na płatności cyfrowe. Z czasem ta początkowo wygodna zmiana znacznie ułatwi wprowadzenie cyfrowego euro.

Trudno uwierzyć, że to czysty przypadek, iż ograniczenia te mają wejść w życie w lipcu 2027 roku, mniej więcej w tym samym czasie, w którym Europejski Bank Centralny (EBC) planuje uruchomić pierwsze projekty pilotażowe dotyczące cyfrowego euro. Gotówka staje się uciążliwa i potencjalnie ryzykowna, podczas gdy pieniądz cyfrowy jest przedstawiany jako praktyczna alternatywa.

Gdy tylko zostanie ustanowiona zasada, że państwo może ograniczać prywatne transakcje gotówkowe, istnieje silna tendencja do coraz większego zaostrzania tych limitów.

Same kraje europejskie wykazały ten schemat, gdy jeszcze kontrolowały te zasady na poziomie krajowym. Na przykład Belgia na przestrzeni lat stopniowo obniżała swój limit płatności gotówkowych do obecnych 3 000 euro. Najbardziej prawdopodobnym rezultatem jest to, że nowy europejski limit 10 000 euro, który dziś może wydawać się stosunkowo wysoki, będzie stopniowo obniżany, aż korzystanie z gotówki stanie się niepraktyczne w przypadku większości znaczących transakcji. W rzeczywistości zdecydowana większość transakcji gotówkowych już teraz znacznie nie przekracza tego progu.

Według badań EBC około 81 procent wszystkich płatności w punktach sprzedaży wynosi poniżej 25 euro, a gotówka jest wykorzystywana głównie do drobnych, codziennych wydatków. Oznacza to, że limit 10 000 euro będzie dotyczył przede wszystkim legalnych transakcji o wyższej wartości, takich jak na przykład opłacanie niektórych usług profesjonalnych, które wielu obywateli i małych przedsiębiorstw nadal woli realizować gotówką. Cyfrowe euro, przedstawiane jako uzupełnienie gotówki, zostanie wprowadzone w momencie, gdy gotówka jest już znacznie osłabiona. W przeciwieństwie do gotówki system ten jest identyfikowalny, programowalny i potencjalnie może podlegać ograniczeniom posiadania, mechanizmom wygaśnięcia lub ograniczeniom użytkowania.

Chiny dostarczyły już praktycznych przykładów. W ramach kilku projektów pilotażowych dotyczących cyfrowego juana władze testowały terminy ważności kwot pieniężnych, co oznacza, że pieniądze traciłyby swoją wartość, gdyby nie zostały wydane do określonej daty.

W ten sposób pieniądze z niezawodnego środka przechowywania wartości stają się narzędziem zachęcającym do wydawania środków zgodnie z harmonogramem rządu. Takie funkcje pokazują, w jaki sposób programowalne waluty cyfrowe mogą być wykorzystywane do sterowania zachowaniami gospodarczymi, karania oszczędzania i kierowania konsumpcją zgodnie z priorytetami państwa.

Są to warunki zasadniczo niezgodne z wolnością, jaką zapewnia gotówka. Ta przyspieszona, ale dyskretna droga do całkowicie cyfrowego systemu walutowego otwiera drzwi do nadzoru i kontroli finansowej na skalę bezprecedensową w historii Europy. Dzięki uchyleniu zasady pomocniczości dotknie to niemal cały kontynent.

Droga do całkowitej kontroli społecznej prowadzi przez ograniczenie wolności gospodarczej.