Tankowiec wdziera się na plażę w biały dzień. Ludzie patrzą z ręczników, a kiedy wreszcie zrywają się do ucieczki, dziób statku jest już nad nimi. Tak zaczyna się katastrofa w filmie „Zostaw świat za sobą” z 2023 roku, przy którym pracowali Barack i Michelle Obama.

Milkną telefony, znika internet, samoloty rozbijają się na wybrzeżu. Potem dron przelatuje nad pustą drogą i zrzuca tysiące czerwonych ulotek z napisem po arabsku: „Śmierć Ameryce”. Z drugiego końca kraju dociera wiadomość o podobnych kartkach, tyle że tam świadek rozpoznał pismo koreańskie albo chińskie.

Na tym polega najciemniejszy element filmowej operacji. Najpierw odbierasz ludziom możliwość sprawdzenia, co się dzieje, potem każdej grupie podsuwasz innego wroga. Kiedy zaczynają oskarżać siebie nawzajem, człowiek, który wysłał drona, wciąż pozostaje poza ich zasięgiem.

W osiemnastym rozdziale Apokalipsy żeglarze również patrzą z oddali, tym razem na dym nad płonącym Babilonem. Kupcy opłakują miasto, bo wraz z nim zniknął rynek dla ich towarów. Najbardziej złowrogi szczegół tego opisu to czas: na zagładę całego bogactwa wystarcza jedna godzina.

W lipcu 2024 roku pasażerowie na lotniskach patrzyli na tablice odwołanych lotów, a klienci części banków tracili dostęp do pieniędzy. Przyczyną była jedna wadliwa aktualizacja CrowdStrike, która unieruchomiła komputery z systemem Windows. Tego dnia wyszło na jaw, jak wiele pozornie odrębnych instytucji może stanąć jednocześnie, zanim ludzie czekający przy bramce czy bankomacie w ogóle usłyszą nazwę firmy, od której zależą.

Barack Obama czytał kolejne wersje scenariusza i przekazywał Samowi Esmailowi szczegółowe uwagi. Reżyser powiedział wprost, że były prezydent pomagał mu ocenić, jak kryzys przebiegałby w rzeczywistości, a niektóre sceny uznał za zbyt ponure. Wśród jego uwag znalazła się też sprawa, która w filmie okazuje się groźniejsza od samej awarii: jak szybko rodzi się nieufność między ludźmi, którzy jeszcze chwilę wcześniej mieli wszelkie powody, żeby sobie pomóc.

Oglądanie „Leave the World Behind” to przygnębiające doświadczenie. Podobnie jak niezliczona liczba innych widzów, poczułem niepokój i lekkie przerażenie. Chociaż rozumiem, że filmy sensacyjne mają wywoływać niepokój, to nie są takie, które dostarczają dreszczyku emocji i ostatecznie dają poczucie życia. Wręcz przeciwnie, sprawiają, że człowiek czuje się wewnętrznie martwy. Bo w tym filmie nie ma żadnej zabawy ani rozrywki, tylko przeczucie, że „oni” próbują nam coś powiedzieć.

Pod wieloma względami film „ Leave the World Behind” przypominał mi film „Contagion” , opowiadający o pandemii rozprzestrzeniającej się na cały świat.

Większość ludzi ogląda filmy dla rozrywki. Cóż, ja osobiście mogę powiedzieć, że w „Contagion”nie było absolutnie nic rozrywkowego . Właściwie jedyną różnicą między tym filmem a sponsorowanymi przez państwo filmami edukacyjnymi wyświetlanymi w szkołach jest to, że za indoktrynację trzeba zapłacić.

Osiem lat po pojawieniu się tego artykułu, COVID-19 nadszedł, a świat podążał dokładnie według scenariusza przedstawionego w Contagion .

„Leave the World Behind” jest dziwnie podobne do „Contagion”. Chce pokazać światu scenariusz, który z łatwością mógłby się wydarzyć w prawdziwym życiu i… to właściwie wszystko. Bo poza tym ledwo kwalifikuje się jako film. Nie ma tu żadnej prawdziwej fabuły, żadnego wspaniałego wątku postaci i absolutnie żadnego rozwiązania. Jedynie narastające uczucie grozy, gdy obserwujemy, jak wyjątkowo niesympatyczni bohaterowie uświadamiają sobie swoją bezsilność.

Choć moglibyśmy zignorować ten brutalny film o całkowitym upadku społecznym, jest w nim jeden fakt, który sprawia, że ​​warto na niego zwrócić uwagę. Został wyprodukowany przez byłych przywódców wolnego świata, Baracka i Michelle Obamów.

A sądząc po przesłaniach, jakie przeplatały się w tym filmie, można śmiało zapytać: Co z nimi jest nie tak?

Sponsorowane bezpośrednio przez elitę

„Leave the World Behind” to pierwszy film, którego producentami wykonawczymi byli Barack i Michelle Obama za pośrednictwem ich firmy Higher Grounds Productions. Były prezydent i pierwsza dama Stanów Zjednoczonych nie tylko sfinansowali film z daleka, ale również osobiście zaangażowali się w jego produkcję. W wywiadzie dla „Vanity Fair” reżyser Sam Esmail powiedział:

„Prezydent Obama umieścił powieść Alama na swojej liście lektur na lato 2021 roku i podzielił się z Esmailem przemyśleniami na temat scenariusza. Filmowiec miał w zasadzie dostęp do jednego z najbardziej doświadczonych ekspertów w dziedzinie zarządzania kryzysowego na świecie. „W pierwotnych wersjach scenariusza zdecydowanie posunąłem się o wiele dalej niż w filmie, a prezydent Obama, mając doświadczenie, które posiada, był w stanie nieco mnie ugruntować w kwestii tego, jak sprawy mogłyby się potoczyć w rzeczywistości” – mówi Esmail. „Piszę to, co uważam za fikcję, w większości staram się zachować jak najwięcej realizmu, ale przesadzam i dramatyzuję. A kiedy usłyszałem od byłego prezydenta, że ​​pomyliłem się o kilka szczegółów… Myślałem, że pomyliłem się bardzo! Sam fakt, że to powiedział, przeraził mnie do szpiku kości”.

Chociaż artykuł w „Vanity Fair” zachwyca się wkładem Obamy w powstanie filmu, dokładna analiza jego przesłania budzi obawy.

Powiem wprost. Twórcy filmu najwyraźniej nie lubią Ameryki ani ogółu społeczeństwa. Za pomocą symboliki film mówi nam, że Stany Zjednoczone muszą zapłacić za swoje grzechy. Poza tym ich społeczeństwo jest zbyt głupie i zbyt otępiałe, żeby cokolwiek z tym zrobić.

Nic z tego nie powinno dziwić. Obamowie są narzędziami okultystycznej elity. Rozbicie Stanów Zjednoczonych od wewnątrz i demoralizacja całej ludzkości to główny cel globalistów, których reprezentują.

Aby przenieść swoją szaloną wizję na ekran, Obamowie zatrudnili reżysera Sama Esmaila, który specjalizuje się w „rozrywce” finansowanej przez elity.

Jakie więc przesłanie próbują przekazać Obamowie w „Leave the World Behind” ? W powyższym wywiadzie Esmail stwierdził:

„To nie jest film z przesłaniem, to raczej refleksja nad tym, w jakim punkcie znajdujemy się jako społeczeństwo. Ale jeśli w nim jest jakieś przesłanie, to jest to ostrzeżenie”.

Przyjrzyjmy się temu.

Zostaw zabawę za sobą

Już od samego początku widzowie zdają sobie sprawę, że czeka ich coś toksycznego. Kobieta o imieniu Amanda Sandford (grana przez Julię Roberts) mówi mężowi, że ma dość tego świata i chce na chwilę uciec od niego. A w jednym z pierwszych ujęć filmu widzowie dowiadują się o prawdziwej naturze osób, które stoją za tym wszystkim.

Jeśli uważasz, że to „naciąganie”, czytaj dalej. Szybko zrozumiesz, że film zachęca widzów do zwracania uwagi na detale scenografii, ponieważ często są one przesiąknięte symbolicznymi szczegółami.

Po tym pozdrowieniu oddanym satanistycznej elicie Amanda spogląda przez okno i wypowiada motto elity.

Następnie pojawiają się napisy początkowe – sekwencja obrazów, które można pomylić z początkiem antyamerykańskiego filmu propagandowego.

Napisy początkowe podsumowują całe przesłanie filmu: Elita chce zniszczyć Amerykę od środka, bo pragnie rządu światowego. Niestety, do końca filmu pozostały jeszcze jakieś dwie godziny. A my spędzimy je, słuchając, jak bardzo nieliczni bohaterowie opowiadają o tym, jak nie wiedzą, co się dzieje.

Pamiętacie, jak elity trzymały wszystkich w domach i straszyły mediami podczas pandemii COVID? Możecie być pewni, że chcą, żeby to się powtórzyło. Ten film przywodzi nas z powrotem do tego chorego sposobu myślenia.

Niedługo po przybyciu do domu Sandfordowie odkrywają, że w kraju dzieje się coś złego.

W obliczu narastającego kryzysu można by oczekiwać, że mężczyzna w domu i głowa rodziny przejmą kontrolę nad sytuacją. Tak się jednak nie dzieje.

Bezużyteczny człowiek

Głowa rodziny ma na imię Clay. Jak zapewne wiecie, glina to również materiał ziemisty, który w stanie mokrym można formować w dowolny kształt. Cóż, nasz człowiek Clay został ukształtowany przez współczesne społeczeństwo jako słaby, spanikowany i całkowicie bezużyteczny w obliczu kryzysu. W pewnym momencie mówi:

„Nie mam pojęcia, co mam teraz zrobić. Bez telefonu komórkowego i GPS-a nie jestem w stanie nic zrobić. Jestem beznadziejny”.

Bikini Kill to feministyczny zespół punkrockowy. Zapoczątkował ruch riot grrrl, który propagował takie tematy jak patriarchat, klasizm, anarchizm i równouprawnienie kobiet. Fakt, że Clay – mężczyzna – nosi tę koszulkę, doskonale symbolizuje jego zniewieściałość. Jest on efektem wieloletniej indoktrynacji społecznej, która ostatecznie doprowadziła go do utożsamienia się z zespołem feministycznym.

Choć Clay jest produktem medialnej indoktrynacji, to jednocześnie „specjalizuje się” w niej. Jest profesorem medioznawstwa w miejskim college’u. W pewnym momencie opisuje książkę napisaną przez jednego ze swoich studentów, która odnosi się do filmu „ Leave the World Behind” jako całości.

„Jej druga książka to swego rodzaju eksploracja tego, w jaki sposób media służą jednocześnie jako ucieczka i refleksja – i ta sprzeczność okazuje się być przez nią pogodzona”.

Choć Leave the World Behind ma być „ucieczką”, to jednocześnie odzwierciedla światopogląd elit.

W miarę rozwoju akcji dramatu, Clay stopniowo zaczyna nienawidzić swojej słabej natury.

Zaginione dzieci

Rose to 13-letnia córka bezużytecznego mężczyzny i wściekłej kobiety. Jest przedstawicielem pokolenia, które zostało spacyfikowane za pomocą telefonów i tabletów.

Można założyć, że Rose spędziła lata pandemii COVID-19 w domu, uczęszczając na zajęcia na Zoomie i wpatrując się w ekrany przez resztę wolnego czasu. W obliczu niepokojów świata zewnętrznego, Rose (podobnie jak niezliczone rzesze dzieci na całym świecie) nauczyła się radzić sobie, uciekając przed ekranami i obserwując fikcyjne postacie, które żyją swoim życiem… podczas gdy ona sama tego nie robi.

Kiedy połączenie internetowe zostaje przerwane, jest wręcz zdruzgotana. W tym momencie jej jedynym celem w życiu jest obejrzenie ostatniego odcinka serialu „ Przyjaciele ” zatytułowanego „Ostatni”. Biorąc pod uwagę fakt, że Matthew Perry zginął w tajemniczych okolicznościach na krótko przed premierą filmu, liczne nawiązania do „Przyjaciół” są dość upiorne.

Archie to typowy 16-latek, który jest chamem dla swojej siostry i ma obsesję na punkcie dziewczyn.

W pewnym momencie widzimy Archiego oddającego się przyjemności, patrząc na zrobione przez siebie zdjęcia. Można przypuszczać, że szukał w ten sposób substytutu dla pornografii – innej formy uzależnienia od ekranu – którą konsumował przed przerwą w dostępie do internetu.

Elitarne połączenie

Scottowie odwiedzają Sandfordów (którzy wynajmują swój dom), szukając schronienia przed narastającym chaosem. Mimo że przyjechali drogim samochodem i są wyjątkowo elegancko ubrani, Amanda Sandford mówi:

„To nie wygląda na ich dom”.

W tym momencie w filmie pojawia się element napięcia rasowego, który w miarę rozwoju akcji jeszcze bardziej się nasila.

Później Ruth mówi swojemu ojcu:

„Proszę, abyście pamiętali, że jeśli świat się rozpadnie, zaufania nie można nikomu łatwo oddawać, a zwłaszcza białym ludziom”.

Jej ojciec się z nią zgadza… i Obamowie też. Bo podział kraju służy ich celom.

Ten plakat ma symboliczny wydźwięk z kilku powodów. Po pierwsze, wizualnie przedstawia Amerykę podzieloną, a jednocześnie ukazuje ją jako z natury zły naród, zbudowany na przemocy i ucisku. Jak wkrótce zobaczymy, ważnym aspektem filmu „ Leave the World Behind” jest to, że Ameryka zasługuje na to, co ją spotyka.

Kolejny ważny fakt: Faith Ringgold cieszyła się dużym poparciem elit. Sam David D. Rockefeller kupił jej obraz „Black Light Series #10”…dopóki nie zdał sobie sprawy, że słowa „DIE N*GGER” były osadzone w jej zniekształconej wersji amerykańskiej flagi. Zamiast tego kupił kolejny jej obraz.

Poniżej znajduje się fragment wspomnień Davida D. Rockefellera, który jest bardzo istotny w kontekście ogólnego kontekstu tego filmu.

„Niektórzy uważają, że jesteśmy częścią tajnej spisku działającego wbrew interesom Stanów Zjednoczonych, określając moją rodzinę i mnie mianem „internacjonalistów” i spiskujących z innymi ludźmi na całym świecie w celu zbudowania bardziej zintegrowanej globalnej struktury politycznej i gospodarczej – jednego świata, że ​​tak powiem. Jeśli to zarzut, przyznaję się do winy i jestem z tego dumny”. –David Rockefeller, „Wspomnienia Davida Rockefellera”

Nie ma co się oszukiwać. Elita okultystyczna nie jest po stronie czarnoskórych. Wcale. Ale lubi wykorzystywać wpływowych czarnoskórych, którzy mogą służyć ich celom. Szczególnie kochają tych, którzy podsycają nienawiść i podziały, jednocześnie promując niechęć do Ameryki. Aby zapewnić nagłośnienie ich poglądów, elity hojnie ich finansują i zapewniają im maksymalną widoczność. W ten sposób rozbija się kraj od środka.

I słusznie, Obamowie właśnie to reprezentują. Doszli do władzy dzięki wpływowym rodzinom elit i do dziś pozostają niezwykle wpływowi. Ich działalność jest hojnie finansowana przez elity, aby utrwalać i pogłębiać podziały rasowe w Stanach Zjednoczonych. Dlaczego? Ponieważ, jak widzieliśmy powyżej, „tajna klika” działa wbrew interesom Stanów Zjednoczonych.

W filmie GH Scott dosłownie mówi, że jeden z jego klientów udaje się na „coroczne spotkanie z resztą złowrogiej kliki, która potajemnie rządzi światem”. Dodaje jednak, że nie ma „spisku tajemniczych ludzi rządzących światem”. Właśnie tak spisek tajemniczych ludzi chciałby, żebyśmy myśleli.

Scott dodał również, że wiedział, że nadchodzi katastrofa, ponieważ rynki zareagowały przed wydarzeniami – sugerując, że niektórzy mieli jakieś przeczucia. To samo działo się przed 11 września i COVID-em. Mówią ci, jak działają.

Atak

Cały film dokumentuje „zbuntowany atak” na Stany Zjednoczone. W pewnym momencie G.H. Scott opisuje trzy etapy obalenia rządu dowolnego kraju od wewnątrz. To scenariusz.

„Pierwszym etapem jest izolacja. Uniemożliwić im komunikację i transport. Sprawić, by cele były jak najbardziej głuche, nieme i sparaliżowane, przygotowując je do drugiego etapu”.

Bez telefonów, telewizorów i internetu bohaterowie filmu są kompletnie zagubieni, zdezorientowani i bezużyteczni. Choć technologia ułatwia życie, poleganie na niej czyni ludzi niezwykle podatnymi na zranienie.

Drugim etapem jest zsynchronizowany chaos.

„Terroryzujcie ich tajnymi atakami i dezinformacją, przytłaczając ich potencjał obronny i narażając ich systemy uzbrojenia na ataki ekstremistów i ich własnych sił zbrojnych. Bez wyraźnego wroga i motywu, ludzie zaczęliby się nawzajem zwalczać”.

Redneckowy survivalowiec grany przez Kevina Bacona mówi:

„To nie jest aż tak odmienne od tego, co wydarzyło się jakiś czas temu na Kubie. Broń mikrofalowa, jak to się nazywa, wytwarza rodzaj promieniowania, które można emitować za pomocą dźwięku. Niektórzy ludzie stracili tam też zęby”.

W 2018 roku opublikowałem autentyczne dokumenty rządu USA dotyczące „zdalnej kontroli umysłu”. To prawda i chcą, żebyśmy o tym wiedzieli.

Następnie Scott opisuje trzeci etap:

„Jeśli się powiedzie, trzeci etap nastąpi sam. Zamach stanu. Wojna domowa. Upadek”.

Gdyby ten film powstał w latach 90., Will Smith wskoczyłby do myśliwca F-18 i uratowałby Amerykę. Ludzie wiwatowaliby pod gigantyczną amerykańską flagą, a w napisach końcowych popłynęłaby piosenka Matchbox Twenty. Ale mamy rok 2023. Nikt nie ratuje Ameryki. Elita chce zdemoralizować i zaprogramować świat. Co gorsza, film chce, abyśmy myśleli, że Ameryka sama sobie na to zasłużyła.

Ameryka na to zasłużyła

Najbardziej przerażającym aspektem filmu jest to, że ujawnia on sedno filozofii Obamy i całego systemu, który reprezentują. Poprzez symbolikę film jasno przekazuje jedno przesłanie: Ameryka na to zasługuje.

Biały Lew był angielskim korsarzem działającym pod holenderskim listem kaperskim, który sprowadził pierwszych Afrykanów do angielskiej kolonii w Wirginii w 1619 roku, rok przed przybyciem Mayflower do Nowej Anglii. Chociaż afrykańscy jeńcy zostali sprzedani jako służący kontraktowi, wydarzenie to jest uważane za początek afrykańskiego niewolnictwa w historii kolonialnej Stanów Zjednoczonych.

Biały Lew był więc pierwszym statkiem, który przywiózł niewolników do Ameryki. Wydarzyło się to w 1619 roku i zapoczątkowało grzeszną historię kraju. Film zawiera również inne aluzje do tego pamiętnego roku.

W pewnym momencie Amanda Sandford wygłasza tyradę na temat tego, jak zła jest Ameryka (zamiast szukać swojego zaginionego dziecka).

„Rozwalamy wszystko, co żyje na tej planecie, i myślimy, że wszystko będzie dobrze, bo używamy papierowych słomek i zamawiamy kurczaki z wolnego wybiegu. A najgorsze jest to, że w głębi duszy wiemy, że nikogo nie oszukujemy. Wiemy, że żyjemy w kłamstwie. W powszechnie przyjętym zbiorowym złudzeniu, które ma nam pomóc ignorować i wciąż ignorować to, jak okropni naprawdę jesteśmy”.

Krótko mówiąc, Amanda niemal z zadowoleniem przyjmuje katastrofy, ponieważ uważa, że ​​ludzkość jest okropna. I właśnie tego elita chce, żebyśmy tak myśleli.

W trakcie filmu przypominamy sobie, że Ameryka zaangażowała się w handel niewolnikami, zniszczyła środowisko i narobiła sobie wielu wrogów na całym świecie poprzez wojny. Dlatego musi umrzeć i stać się częścią światowego rządu. Wiecie, co jest zabawne? Wszystkie te złe rzeczy zostały popełnione przez ówczesne elity. A teraz są wykorzystywane do usprawiedliwienia upadku Stanów Zjednoczonych.

Upadek Ameryki może teraz z łatwością stać się rzeczywistością, ponieważ tak wielu obywateli USA zostało uwarunkowanych do nienawiści do własnego kraju i powitania jego upadku. Co więcej, łatwo nimi manipulować, ponieważ nie mają żadnych fundamentalnych wartości ani instytucji. Nawet ich rodzina się rozpadła.

Rozbicie rodziny

W obliczu przeciwności losu bohaterowie filmu nie do końca jednoczą się i nie podejmują wyzwania. Zamiast, powiedzmy, dokonać czegoś bohaterskiego (to właśnie zazwyczaj dzieje się w filmach katastroficznych), nasi bohaterowie po prostu tracą siły i pogrążają się w swoich najniższych instynktach. Tego właśnie dla nas chcą.

Tymczasem Rose wsiada na rower i opuszcza rodzinę.

W tym domu Rose odkrywa ogromny podziemny bunkier, w którym znajduje się wszystko, czego potrzeba do przetrwania miesięcy. Co więcej, znajduje tam ogromną kolekcję DVD, w tym… „ Przyjaciele” .

Następnie w napisach końcowych pojawia się piosenka przewodnia serialu Przyjaciele , która ironicznie opisuje związek Rose ze środkami masowego przekazu.

Nikt ci nie powiedział, że życie będzie takie.Twoja praca to żart, jesteś spłukany, twoje życie miłosne jest martwe.To tak, jakbyś ciągle utknął na drugim biegu,kiedy to nie był twój dzień, twój tydzień, twój miesiąc, a nawet twój rok.

Ale będę przy tobie, kiedy zacznie padać.Będę przy tobie, tak jak byłem tam wcześniej.Będę przy tobie, bo ty też jesteś przy mnie.

Podsumowując

Film „Leave the World Behind” powstał przy współudziale jednych z najpotężniejszych ludzi na świecie i to widać. To nie jest rozrywka, to indoktrynacja. To program predykcyjny, w którym scenariusz jest prezentowany publiczności, aby łatwiej go było zaakceptować, gdy nadejdzie czas. Na głębszym poziomie, film jest sposobem na uwolnienie elity od jej „karmicznych obowiązków”, ponieważ wierzą, że muszą ostrzegać społeczeństwo przed swoimi złymi uczynkami, zanim się ziszczą. W ten sposób, zamiast być ofiarami, ludzie stają się dobrowolnymi uczestnikami, uwalniając w ten sposób tych, którzy stoją za tym, od karmicznej odpłaty. Jeśli to brzmi dla ciebie szalenie, cóż, nie winię cię. Ci ludzie są szaleni, a my żyjemy w szalonych czasach.

Niektórzy mogą powiedzieć, że to po prostu głupi film i że nie powinniśmy doszukiwać się w nim niczego szczególnego. Mam nadzieję, że mają rację. Ale Mark Zuckerberg najwyraźniej myśli inaczej.

Niezależnie od okoliczności, film już realizuje główny cel elity: zastraszyć i zdemoralizować masy. Dzięki, Obama!