NOWY PORZĄDEK ŚWIATA I IV RZESZA

Po II wojnie światowej Centralna Agencja Wywiadowcza przetransportowała do Stanów Zjednoczonych ponad 1600 byłych nazistów i ich rodziny. Wielu z tych byłych nazistów to naukowcy, którzy pracowali w obszarach mających zastosowanie we współczesnych operacjach rozpylania smug chemicznych.

Biorąc pod uwagę, że reżim nazistowski II wojny światowej nie szanował ludzkiego życia, miał wiele najnowocześniejszych technologii i autorytarną strukturę władzy, można sobie wyobrazić, jak ich naukowcy idealnie wpasowaliby się w to, co tutaj nazywamy dzisiejszym Nowym Projektem Manhattan. W tym artykule zagłębiamy się i przyglądamy konkretnym osobom i organizacjom zaangażowanym w projekt. Aby zapoznać się z całą historią, zapoznaj się z moją książką Chemtrails Exposed: A New Manhattan Project.

Naziści i CIA

Podobnie jak sam diabeł, grupa odpowiedzialna za tajne sprowadzanie byłych nazistów do Ameryki była znana pod wieloma nazwami. Grupa ta była znana jako Office of Strategic Services (OSS) podczas wojny. Po zakończeniu wojny w 1945 r. grupa ta zacierała ślady, szybko zmieniając nazwy kilka razy, zanim zdecydowała się nazwać się Central Intelligence Agency (CIA), która została oficjalnie utworzona na mocy aktu Kongresu w 1947 r. Allen W. Dulles (1893-1969) i jego bardziej znany brat, Sekretarz Stanu John Foster Dulles (1888-1959) byli centralną postacią tych wydarzeń przez cały czas.

CIA wypełniła swoje wczesne szeregi ludźmi z byłych nazistowskich służb wywiadowczych. Podczas wojny ci ludzie często brali udział w polowaniu i eksterminacji komunistów i Żydów, dbając jednocześnie o zabezpieczenie bogactwa swoich ofiar. Większość innych części szeregów CIA była wypełniona Amerykanami: głównie typami z Ivy League i Wall Street; wielu w szczególności z Uniwersytetu Yale, siedziby niesławnego tajnego stowarzyszenia Skull and Bones . Ta operacja mająca na celu sprowadzenie byłych nazistów jest powszechnie znana jako Operation Paperclip. Operation Paperclip pierwotnie była wspierana przez dochodzenie w sprawie nazistowskiej nauki i naukowców zwane Operation Alsos. Operation Alsos była odnogą oryginalnego Manhattan Project.

Byli naukowcy nazistowscy sprowadzeni przez CIA poszli do pracy dla naszego wojska, samej CIA, dużych amerykańskich korporacji, prestiżowych uniwersytetów i innych. Naukowcy z German Paperclip zostali włączeni do wielu organizacji związanych z rozwojem i produkcją New Manhattan Project, w tym (ale nie tylko): Radio Corporation of America, CBS Laboratories, Naval Ordnance Testing Station w China Lake, Desert Research Institute, Pennsylvania State University, The Massachusetts Institute of Technology i General Electric.

Wielu nazistów z Operation Paperclip było winnych okropnych zbrodni wojennych. Amerykańscy funkcjonariusze wywiadu regularnie tuszowali te fakty, nielegalnie usuwając dowody z akt setek nazistów z Operation Paperclip. Z tego powodu nie wiemy wszystkiego, co naziści z Operation Paperclip zrobili w trakcie wojny. Najgorsze rzeczy prawdopodobnie zostały usunięte. Ale to, co wiemy, nie jest dobre. Weźmy na przykład przypadek Otto Ambrosa.

Otto Ambros (1901-1990) był dyrektorem IG Farben (/Bayer), który brał udział w decyzji o użyciu gazu Cyklon B do zamordowania milionów ludzi. Dziennikarka Linda Hunt w swojej odkrywczej książce Secret Agenda wyjaśnia, że „osobiście wybrał Auschwitz jako miejsce fabryki IG Farben, którą później zarządzał, ponieważ więźniowie obozu koncentracyjnego Auschwitz mogli być wykorzystywani jako niewolnicy w fabryce”. W tej fabryce niewolniczy robotnicy byli zmuszani do pracy na śmierć i często mordowani. 

Hunt mówi nam, że „Ambros został uznany za winnego niewolnictwa i masowego morderstwa w Norymberdze, ale został skazany na zaledwie osiem lat więzienia”. Nawet podczas pobytu w więzieniu rząd USA utrzymywał Ambrosa jako dostępnego do zatrudnienia. Na rozkaz Wysokiego Komisarza Niemiec, Johna McCloya (1895-1989), Ambros został zwolniony z więzienia w 1951 roku. Natychmiast zaczął pracować jako konsultant dla WR Grace, Dow Chemical i innych amerykańskich firm, a także US Army Chemical Corps działających w Edgewood Arsenal w stanie Maryland. W Edgewood Arsenal Ambros przeprowadził eksperymenty z gazami trującymi na ponad 7000 amerykańskich żołnierzach. Czy teraz myślisz, że ludzie prowadzący to przedstawienie zawahaliby się spryskać nas lotnym popiołem węglowym?

Co ważniejsze, niektórzy dobroczyńcy amnestii Operation Paperclip są również znani z tego, że kontynuowali pracę w naukach atmosferycznych i innych obszarach bezpośrednio związanych z New Manhattan Project. Do tych mężczyzn należą: Wernher von Braun, Walter Dornberger, Martin Schilling, Kurt Debus, Arthur Rudolph, Ernst Czerlinsky, Hans Joachim Naake, Albert Pfeiffer i Hans Dolezalek. Przyjrzymy się teraz każdemu z nich.

Wernher von Braun (1912-1977) był oficerem SS, który rozwijał rakiety ze swoim mentorem i towarzyszem dobroczyńcą Operacji Spinacz, nazistowskim generałem Walterem Dornbergerem w piekielnym obozie pracy przymusowej Peenemünde. Von Braun złożył wniosek o wstąpienie do nazistowskiego SS w 1933 r., był członkiem partii nazistowskiej od 1937 r., a później wstąpił do SS na osobiste żądanie szefa SS Himmlera w 1940 r. Von Braun był de facto politycznym przywódcą nazistów Operacji Spinacz. W rzeczywistości von Braun osobiście wybrał około 120 badaczy do Operacji. Wielu byłych nazistów pracowało pod jego kierownictwem i wokół niego. Historia von Brauna to historia wielu jego kolegów naukowców nazistowskich z Operacji Spinacz.

Wczesna praca von Brauna w Ameryce obejmowała dalszy rozwój pocisków opartych na niemieckiej rakiecie V-2, której naziści użyli do terroryzowania Londynu i Antwerpii pod koniec wojny. Prace te prowadzono w Fort Bliss w Teksasie, w White Sands Proving Ground w Nowym Meksyku i w Redstone Arsenal w Huntsville w Alabamie. Von Braun i wielu jego kolegów z Operation Paperclip Nazi Scientists później pracowali dla NASA. Zmodyfikowane wersje rakiety V-2 von Brauna były używane do sondowania atmosfery i dostarczania satelitów: dwa obszary naukowe bezpośrednio odnoszące się do New Manhattan Project.

Najbardziej istotne dla naszej dyskusji jest to, że wiele eksperymentów w górnych warstwach atmosfery przeprowadzono w White Sands. Eksperymenty te dotyczyły promieniowania kosmicznego, wzorców wiatru i temperatury, a także eksperymentów biologicznych. Armia miała w White Sands Laboratorium Nauk Atmosferycznych, gdzie prowadzono badania obejmujące wykorzystanie wczesnych laserów do sondowania atmosfery. Nike Hercules, pocisk używany w programie SAGE , został opracowany w White Sands.

Udany start rosyjskiego satelity Sputnik w 1957 r. skłonił rząd USA do, między innymi, utworzenia Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej (NASA). NASA została utworzona, aby umożliwić amerykańskim naukowcom pokonanie pozornej luki technologicznej między USA a Rosją. Von Braun miał sporo wspólnego z powstaniem NASA, a NASA miała wiele wspólnego z Nowym Projektem Manhattan. W ciągu kilku godzin po wystrzeleniu Sputnika, spiker Izby Reprezentantów Sam Rayburn (1882-1961) powołał „komisję blue ribbon”, która stała się znana jako Komisja Specjalna Izby ds. Astronautyki i Eksploracji Kosmosu. Wernher von Braun spędził godziny składając zeznania przed tą komisją i stanął na czele jej zespołu ds. badań kosmicznych. Początkowo komisja ta zdecydowała, że program kosmiczny zostanie umieszczony w Redstone Arsenal w Huntsville w Alabamie – siedzibie grupy rakietowej Peenemünde von Brauna.

Kiedy prezydent Eisenhower podpisał National Aeronautics and Space Act w 1958 r., powołując do życia NASA, House Select Committee on Astronautics and Space Exploration przestał istnieć. Następnie utworzono stały, stały komitet House o nazwie Committee on Science and Astronautics, któremu przewodniczył przedstawiciel Overton Brooks (1897-1961). House Committee on Science and Astronautics istnieje do dziś jako House Committee on Science and Technology. House Committee on Science and Technology przeprowadziło wiele przesłuchań na temat geoinżynierii.

Von Braun i około 120 jego kolegów z Operation Paperclip Nazi Scientists zostało oficjalnie przeniesionych do NASA 1 lipca 1960 r. Jako pierwszy dyrektor rozległego Marshall Space Flight Center NASA w Huntsville w Alabamie, von Braun współpracował ze swoimi byłymi kolegami nazistami przy produkcji rakiet, które miały wystrzelić pierwszego amerykańskiego satelitę, a także, oddzielnie, gigantycznych rakiet Saturn zaprojektowanych do „zabrania” Amerykanów na księżyc. Ale ważniejszy w tej dyskusji jest jego wkład w naukę atmosfery.

W NASA von Braun pomógł w dalszym rozwoju zmodyfikowanych wersji niemieckiej rakiety V-2 do wykorzystania w sondowaniach atmosferycznych. W ramach swojej pracy w naukach atmosferycznych von Braun brał również udział w operacjach Argus i Hardtack, które obejmowały detonację bomb atomowych w wysokiej atmosferze (dolnej jonosferze). Operacje te pozwoliły naszym naukowcom lepiej zmapować zorzowy strumień elektrostrumieniowy – główny aspekt pogody kosmicznej naszej planety, który ma bezpośredni wpływ na pogodę, której doświadczamy codziennie tutaj, w troposferze. Ciekawe jest to, że operacje Argus, Hardtack, Starfish i inne podobne operacje były finansowane i koordynowane przez nowo utworzoną Agencję Zaawansowanych Projektów Badawczych (ARPA). ARPA została założona w 1958 roku przy pomocy szefa von Brauna w Redstone Arsenal, generała dywizji Johna Bruce’a Medarisa (1902-1990).

Ponieważ satelity pogodowe odgrywają ważną rolę w NMP, bardzo interesujące jest również zrozumienie, że von Braun najwyraźniej miał coś wspólnego z produkcją pierwszej linii amerykańskich satelitów pogodowych. Dr Neufeld pisze w swojej książce Von Braun: Dreamer of Space, Engineer of War : „Kiedy Departament Obrony jasno stwierdził na początku 1958 r., że rozpoznanie kosmiczne jest misją sił powietrznych, typowo pomysłowy von Braun powiedział inżynierowi RCA: 'Spójrzmy na chmury!’ Propozycja armii/RCA przekształciła się w projekt satelity pogodowego, który później trafił do NASA jako Tiros”. Tiros był pierwszą linią amerykańskich satelitów dedykowanych do obserwacji pogody.

Przyjrzyjmy się teraz innym naukowcom z Operation Paperclip. Mentor von Brauna, Walter Dornberger (1895-1980), był szefem rozwoju rakiety V-2 w obozie pracy przymusowej w Peenemünde. Później, w trakcie wojny, Dornberger przekonał również Hitlera do zbudowania fabryki rakiet Nordhausen, w której co najmniej 20 000 więźniów z pobliskiego obozu koncentracyjnego Dora zostało zamęczonych na śmierć.

Po wojnie początkowo był internowany w brytyjskich obozach jenieckich, ale w 1947 roku, zaraz po uwolnieniu, zaczął pracować nad tajnym programem rakietowym w ówczesnym Wright Field w pobliżu Dayton w stanie Ohio. Obecnie ta instalacja jest znana jako Baza Sił Powietrznych Wright-Patterson i jest najbardziej prawdopodobną lokalizacją wykorzystywaną do opracowywania zastrzeżonych samolotów dzisiejszej floty smug chemicznych. Proszę zapoznać się z moją książką. Dornberger został starszym wiceprezesem Bell Aerosystems Division w Textron Corporation . Nigdy nie został oficjalnie przesłuchany w sprawie swojej roli w obozie zagłady w Peenemünde.

Martin Schilling (1911-2002) był również twórcą niemieckiej rakiety V-2 podczas II wojny światowej. W 1958 roku zaczął pracować dla Raytheon, gdzie osiągnął rangę wiceprezesa ds. badań i inżynierii. Dowody wskazują, że Raytheon zarządza większością, jeśli nie wszystkimi, częściami ukierunkowanej energii elektromagnetycznej dzisiejszego New Manhattan Project. Kurt Debus (1908-1983) był członkiem SS, SA Brownshirts i dwóch innych grup nazistowskich.

Był również dyrektorem testów lotów V-2 w obozie pracy przymusowej w Peenemünde. Debus został pierwszym dyrektorem Centrum Kosmicznego im. Kennedy’ego NASA. Jak widzieliśmy, NASA opracowała wiele technologii istotnych dla Nowego Projektu Manhattan. Podczas swojej pracy w Ameryce dr Debus wystrzelił ponad 150 pocisków i pojazdów kosmicznych, w tym pierwszego amerykańskiego satelitę Ziemi Explorer I. Debus był częścią grupy niemieckich naukowców Paperclip pracujących nad rakietami pod wodzą von Brauna, znanej jako Army’s Guided Missile Development Division. Arthur Rudolph (1906-1996) był dyrektorem programu rakietowego Saturn V NASA, którego celem było „wysłanie Amerykanów na Księżyc”, a także byłym szefem produkcji w obozie zagłady Mittelwerk, gdzie pracowali niewolniczo.

Ernst Czerlinsky, były członek nazistowskiego SS, rozpoczął pracę w Air Force Cambridge Research Center. Air Force Cambridge Research Center pracowało nad technologiami, które później wykorzystano w New Manhattan Project, takimi jak zaawansowane systemy kontroli ruchu lotniczego i podgrzewacze jonosferyczne. Hans Joachim Naake był specjalistą od radarów.

Radar, a konkretnie radar pozahoryzontalny, odgrywa ważną rolę w rozwoju New Manhattan Project, ponieważ te rzeczy są poprzednikami podgrzewaczy jonosferycznych, które modyfikują pogodę w ramach dzisiejszego New Manhattan Project. Ponieważ Naake był specjalistą od radarów, prawdopodobnie pracował nad radarem pozahoryzontalnym, ponieważ był to (obok radaru podłużnego) najnowocześniejszy radar jego czasów. W arsenale Edgewood Armii USA Albert Pfeiffer, wysoko postawiony nazistowski naukowiec w czasie wojny, pracował nad nowymi sposobami rozprzestrzeniania broni chemicznej w powietrzu. Czy to brzmi znajomo?

Na koniec, Hans Dolezalek (1912-2015) był wybitnym niemieckim meteorologiem, który pracował dla Wehrmacht Weather Service podczas II wojny światowej. Był również jednym z pierwszych członków nazistowskich SA Brownshirts. Dolezalek odwiedził Amerykę w 1958 roku, aby wziąć udział w dużej konferencji meteorologicznej, a następnie przyjął pracę w AVCO (Aviation Corporation) w Wilmington w stanie Massachusetts. W 1985 roku AVCO zostało przejęte przez wyżej wymieniony Textron za 2,9 mld dolarów. Dzięki temu przejęciu Textron prawie podwoił swoje rozmiary. Początkowo przejęty AVCO stał się oddziałem Textron znanym jako Textron Defense Systems.

Textron Defense Systems przekształcił się w dzisiejsze Textron Systems Weapons & Sensor Systems – lidera w zakresie możliwości gromadzenia informacji wywiadowczych i „zaawansowanych systemów ochrony”. Dolezalek pracował szeroko w duchu New Manhattan Project (NMP). Wykonał wiele prac w obszarze elektryczności atmosferycznej i sztucznej jonizacji. Pracował również dla Office of Naval Research – organizacji o silnych implikacjach dla rozwoju NMP. Dolezalek kontynuował pracę nad elektrycznością atmosferyczną co najmniej do 1999 r., kiedy to został członkiem międzynarodowej komisji 11. Międzynarodowej Konferencji NASA na temat Elektryczności Atmosferycznej.

Operacja Paperclip miała oficjalne poparcie Stanów Zjednoczonych i ich wojska. Oznacza to, że wielu wysoko postawionych oficerów armii USA było w pełni świadomych sytuacji i tego, co się działo. Chociaż większość oficerów wojskowych świadomych tego programu niewątpliwie nie była z tego zadowolona, przynajmniej jeden był entuzjastycznie nastawiony. Z sekretnego sprowadzania byłych nazistów cieszył się pułkownik Korpusu Lotniczego Armii Donald L. Putt (1905-1988).

Wspomniane Wright Field było miejscem, w którym wszystkie informacje zebrane przez wspomnianą wcześniej Operację Alsos i inne podobne operacje zostały zorganizowane i zarchiwizowane. Jesienią 1946 r. w Wright Field pracowało 140 byłych naukowców nazistowskich pod dowództwem pułkownika Putta. Byli wśród nich: Theodor Zobel, Adolf Busemann, generał Herhudt von Rohden i Rudolf Hermann. Chociaż wiadomo było, że wielu nazistów Putta dopuściło się okrutnych aktów przemocy podczas wojny, Putt rozpieszczał, chronił i krył swoich podwładnych na każdym kroku.

Putt awansował do stopnia generała porucznika i został dyrektorem wojskowym, a także dyrektorem ds. badań i rozwoju w Radzie Doradczej ds. Nauki Sił Powietrznych USA (SAB) . W SAB Putt ściśle współpracował z osobami mocno zaangażowanymi w rozwój NMP, takimi jak Theodore von Kármán (1881-1963) i TF Walkowicz (1920-1983). Putt zasiadał również w Narodowym Komitecie Doradczym ds. Aeronautyki (NACA) Vannevara Busha – prekursorze NASA. Na dokładkę Putt był głęboko zaangażowany w tworzenie MITRE Corporation .

Wysoko postawiony pracownik CIA o nazwisku Frank Wisner (1909-1965) zajmował się dochodzeniami CIA dotyczącymi wszystkich Niemców z Operation Paperclip i pomagał w uzyskaniu wiz dla naukowców z Paperclip. Wisner był oficerem CIA, który formalnie przyjął kapitulację nazistowskiego generała Reinharda Gehlena (1902-1979). Później, jako dyrektor Biura Koordynacji Polityki CIA, Wisner odegrał również kluczową rolę w założeniu i późniejszym zakupie Civil Air Transport (CAT). Jak szczegółowo opisano w poprzednim artykule i filmie , CAT jest jednym z logicznych poprzedników dzisiejszej floty dedykowanej do rozpylania smug chemicznych. Wisner może być najbardziej znany jako pracownik CIA, który oszalał i rozwalił sobie mózg strzelbą swojego syna.

Syn Franka Wisnera, Frank Wisner Jr., został ambasadorem USA w: Zambii, Egipcie, na Filipinach i w Indiach. Pełnił również funkcję podsekretarza obrony USA ds. polityki i podsekretarza stanu ds. bezpieczeństwa międzynarodowego. Co najciekawsze, Jr. pełnił obowiązki sekretarza stanu w 1996 r., kiedy rozpoczęły się krajowe opryski na dużą skalę.
CIA, współpracując z byłym nazistą, jest odnotowana jako sponsorująca krajowe opryskiwanie środkami biologicznymi z powietrza. Z pomocą byłego nazisty Kurta Blome’a (1894-1969), badacz o nazwisku Frank Olson (1910-1953) i inny o nazwisku Norman Cournoyer prowadzili sponsorowane przez CIA badania w Camp Detrick w stanie Maryland. David Talbot w swoim arcydziele The Devil 's Chessboard pisze: „Po wojnie [Olson i Cournoyer] podróżowali po Stanach Zjednoczonych, nadzorując opryskiwanie środkami biologicznymi z samolotów i opryskiwaczy.

Niektóre testy, które przeprowadzono w miastach takich jak San Francisco, a także na obszarach wiejskich na Środkowym Zachodzie, obejmowały nieszkodliwe substancje chemiczne, ale inne zawierały bardziej niebezpieczne toksyny. Na Alasce – gdzie obaj mężczyźni chcieli przeprowadzić swoje eksperymenty w środowisku przypominającym zimową Rosję – „Użyliśmy zarodnika, który jest bardzo podobny [do] wąglika ”, wspominał Cournoyer. „Więc w tym zakresie zrobiliśmy coś, co nie było koszerne ”. Jeden z ich kolegów badawczych, bakteriolog o nazwisku dr Harold Batchelor, nauczył się technik opryskiwania z powietrza od niesławnego dr Kurta Blome, dyrektora nazistowskiego programu broni biologicznej”.

Frank Olson był mężczyzną, który tydzień po tym, jak potajemnie podano mu LSD od Centralnej Agencji Wywiadowczej, zmarł, wyskakując (lub został zepchnięty) z okna dziesiątego piętra hotelu Statler na Manhattanie. Nazistowskie badania nad bronią biologiczną, prowadzone przez dr Kurta Blome, obejmowały eksperymenty na więźniach obozów koncentracyjnych. Blome został później zatrudniony przez US Army Chemical Corps do prowadzenia nowych badań nad bronią biologiczną.

W 1962 r. organizacja nadzorująca operację Paperclip została rozwiązana. Pozostałości programu Paperclip zostały przejęte przez Departament Badań i Inżynierii Pentagonu: oddział Agencji Zaawansowanych Projektów Badawczych (ARPA). Obecnie ten departament jest znany jako Departament Badań i Inżynierii Obrony; departament Agencji Zaawansowanych Projektów Badawczych Obrony (DARPA). Operacja Paperclip została włączona do DARPA. Dowody wskazują, że DARPA nadzorowała Nowy Projekt Manhattan od początku aż do dziś.

„Doktor teraz cię spryska”… przez „globalne ocieplenie” do „IV Rzeszy”

Marvin Herndon, PhD, mój doradca naukowy Ginny Silcox i ja będziemy prezentować w ramach drugiego dorocznegosympozjum online Children’s Health Defense 'Attack on Food and Farmers’6 i 7 września. Inni prezenterzy to Robert F. Kennedy, Jr., James Corbett, dr Meryl Nass, Catherine Austin Fitts i dr Sherri Tenpenny. To będzie WIELKIE! Dr Harland Cleveland (1918-2008) został uhonorowany całą sekcją w mojej książce. Jedyną osobą bardziej uhonorowaną w mojej książce jest wiceadmirał William Raborn, który ma cały rozdział. Cleveland publicznie opowiadał się za globalną kontrolą pogody na najwyższych szczeblach światowej potęgi. Ponieważ jesteśmy zainteresowani ujawnieniem smug chemicznych, które odgrywają centralną rolę w dzisiejszych globalnych operacjach modyfikacji pogody, przyjrzyjmy się bliżej dr Clevelandowi. Aby poznać całą historię, przeczytaj moją książkęChemtrails Exposed: A New Manhattan Project.

Cleveland był ambasadorem USA przy Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO), stypendystą Rhodesa i, wraz ze swoim bratem Haroldem van Burenem Clevelandem (1917-1993), członkiem CFR . Pełnił funkcję zastępcy sekretarza stanu ds. organizacji międzynarodowych, administratora pomocy ONZ w Chinach i Włoszech oraz kierownika pomocy zagranicznej w ramach Planu Marshalla. Pełniąc funkcję zastępcy sekretarza stanu w administracji Kennedy’ego i Johnsona, Cleveland odegrał najwyraźniej kluczową rolę w założeniu Światowej Straży Pogodowej ONZ, a także traktatów dotyczących przestrzeni kosmicznej i międzynarodowych porozumień w celu podziału widma częstotliwości elektromagnetycznych.

Dr Cleveland był również przewodniczącym grupy rządowej o nazwie Weather Modification Advisory Board. Wiosną 1978 roku Weather Modification Advisory Board ukończyło raport zatytułowany „Weather Modification: Programs, Problems, Policy, and Potential”. Wśród wielu innych ustaleń, 746-stronicowy raport stwierdzał, że „wkrótce będzie można wpływać na pogodę bardziej niezawodnie i na znacznie większą różnorodność sposobów”.

Rok wcześniej, podczas przesłuchań Izby Reprezentantów w sprawie modyfikacji pogody, dr Cleveland opowiadał się za bardziej krajowymi i międzynarodowymi działaniami na rzecz modyfikacji pogody, mówiąc o energii elektromagnetycznej modyfikującej pogodę. Powiedział: „Przegląd ten jest nieformalną ogólną teorią tego, jakie zmiany mogą zostać wywołane w środowisku atmosferycznym przez to, co eksperci nazywają brutalną siłą, poprzez zasiewanie różnego rodzaju substancji w różnych okolicznościach – obecnie za pomocą środków chemicznych, być może w przyszłości za pomocą form energii elektromagnetycznej…” Rada Doradcza ds. Modyfikacji Pogody przedłożyła dokument do niniejszego postępowania, w którym powtórzyła twierdzenie pana Clevelanda dotyczące wykorzystania energii elektromagnetycznej do modyfikacji pogody.

Globalne wykorzystanie energii elektromagnetycznej do modyfikacji pogody jest wyróżniającym aspektem dzisiejszego Nowego Projektu Manhattan. W 1976 roku MITRE Corporation sponsorowało Sympozjum Aspen Institute na temat życia ze zmianami klimatycznymi. Wykład dr. Clevelanda nosił tytuł „Klimat dla Nowego Porządku Świata”. Istotą jego przemówienia było to, że ważność nauki o zmianach klimatu spowodowanych przez człowieka nie jest ważna, ponieważ teoria ta jest po prostu dobrym sposobem na wprowadzenie koniecznego, autorytarnego Nowego Porządku Świata. Powiedział: „Są dwie opcje, każda z nich poparta ważkimi dowodami lub przynajmniej ważkimi meteorologami. Jedna to pogoda robi się cieplejsza. Druga to pogoda robi się zimniejsza. Możesz zapłacić swoim naukowcom i dokonać wyboru”. Cleveland pełnił funkcję dyrektora ds. międzynarodowych w Aspen Institute od 1974 do 1980 roku.

Cleveland był od dawna zagorzałym zwolennikiem programu globalnej kontroli pogody i wielokrotnie wyrażał swoje poparcie. W swojej książce z 1977 r. The Third Try at World Order Cleveland pisze, że „międzynarodowa kontrola modyfikacji pogody powinna być tuż za rogiem”. W tej książce Cleveland pisze również, że zaniepokojona „społeczność narodów” musi, między innymi, „kontrolować modyfikację pogody na rozkaz człowieka”. Pisze, że „to właśnie ten imponujący plan, traktowany jako całość, będzie stanowił trzecią próbę ustanowienia porządku świata”.

W dalszej części tej książki Cleveland pisze, że potrzebne są nowe lub dostosowane instytucje międzynarodowe, aby „gromadzić i rozpowszechniać lepsze informacje i przypuszczenia na temat pogody – i zmierzać w kierunku międzynarodowych standardów modyfikacji pogody”. Charakteryzuje on ten proponowany wysiłek jako „jeden z najpilniejszych systemów czekających na narodziny”. W krótkim artykule z 1978 r. zatytułowanym „The Management of Weather Resources” Cleveland po raz kolejny opowiedział się za modyfikacją pogody.

W latach 80. Cleveland pełnił dwie trzyletnie kadencje jako powiernik University Corporation for Atmospheric Research (UCAR) w Boulder w stanie Kolorado, który jest mocno zaangażowany w dzisiejszy New Manhattan Project. W swojej książce z 1990 r. The Global Commons: Policy for the Planet Cleveland pisze: „W miarę jak nauki i technologie tworzą zdolność do modyfikowania pogody na rozkaz człowieka, nowe koncepcje prawa i praktyki będą musiały zostać wymyślone, aby sprostać nowej mocy ludzkości do zmiany jej fizycznego otoczenia”.

Gdy stało się to dużym problemem politycznym, Cleveland stał się zagorzałym zwolennikiem teorii globalnego ocieplenia spowodowanego przez człowieka. Określił problem i poparł proponowane rozwiązanie. W swojej książce z 1993 r. Birth of a New World: An Open Moment for International Leadership Cleveland napisał: „Globalne ocieplenie już teraz jawi się jako największy problem środowiskowy na politycznym horyzoncie”. W tej samej książce zauważył, że „niektóre krótkoterminowe zjawiska pogodowe można modyfikować na polecenie człowieka”. Dzisiejsi geoinżynierowie proponują podobne scenariusze.

RFK Jr i CHEMTRAILS? Więcej dowodów!

Czy Robert F. Kennedy Jr. zamierza uczynić chemtrails i geoinżynierię punktem zainteresowania dla swoich proponowanych badań nad chorobami przewlekłymi? Wczoraj był gościem tego samego sympozjum co ja. Wczoraj miałem zaszczyt przedstawić dr Jamesa Marvina Herndona, a także mojego doradcę naukowego Ginny Silcox. Stało się to w ramach sympozjum online zatytułowanego Attack on Food and Farmers , sponsorowanego przez Children’s Health Defense. Moi współpracownicy i ja mieliśmy najlepszy przedział czasowy w całym sympozjum. Dziękuję dr Nass. Byliśmy pierwsi drugiego dnia, tuż przed Jamesem Corbettem i RFK Jr.:Atak na żywność i rolników i jak sobie z nim radzić, dzień 2

Jak widać, Marvin, Ginny i ja rozmawialiśmy o jednej z tych rzeczy, o których główne media i rząd twierdzą, że nie istnieją. Rozmawialiśmy o smugach chemicznych, a to nastąpiło tuż po wpisie RFK Jr. w mediach społecznościowych, wskazującym na świadomość i chęć zbadania sprawy: Jest to istotne, ponieważ Trump obiecuje przeprowadzenie szeroko zakrojonych dochodzeń w sprawie problemów zdrowotnych, jeśli zostanie wybrany, wskazując jednocześnie, że RFK Jr. będzie odgrywał w tych dochodzeniach ważną rolę.