”SYNDROM ANTYCHRYSTA” – WSZYSCY AGENICI ROTHSCHILDÓW

Gdy CHABAD przygotowuje się do rozpoczęcia III wojny światowej, jako trzeciej części „3-częściowej wojny Goga i Magoga”, byłoby bardzo naiwne wierzyć, że „liderzy” wszystkich „stron” naprawdę „przeciwstawiali się” sobie nawzajem. W rzeczywistości starożytny podstęp, w którym „Team Antichrist” wystawia różne gangi kontrolowanych opozycjonistów, jest dziś bardziej aktualny niż kiedykolwiek wcześniej. Nie podążajcie za „liderami”, bo poplecznicy kontrolowanej opozycji są na porządku dziennym co najmniej od 1900 roku! …a wszystko dlatego, że NIE MA TAKIEGO BIZNESU JAK SHOW BIZNES!

Co najmniej od 1900 roku „Zespół Antychrysta” finansował obie „strony” każdej większej wojny, korzystając z tych samych banków w City of London, Nowym Jorku i Szwajcarii.

W każdej wojnie „Zespół Antychrysta” musi kontrolować zarówno „dobrych” „demokratów”, jak i „złych” „dyktatorów”, a także przebierać wszystkie „strony”, aby „wyglądały na swoje”; bo przecież nie ma żadnego biznesu jak show-biznes. W związku z tym nie trzeba dodawać, że „Zespół Antychrysta” musi wystawiać gangi kontrolowanych opozycjonistów w każdej większej wojnie i konflikcie; a oto zaledwie 12 przykładów:

ADOLFA HITLERA

„Zespół Antychrysta” ustanowił brytyjsko-syjonistycznego agenta Adolfa Hitlera jako niemieckiego Führera z zadaniem zniszczenia Niemiec i zwiększenia liczby ofiar niemieckiego Holocaustu do 37 milionów zamordowanych cywilów.. Hitler popełnił 30 poważnych celowych „błędów” wojskowych na korzyść mocarstw syjonistycznych (/masońskich) (USA, GB, RU, FR). W latach 1912-13 Adolf Hitler był obecny w dwóch głównych epicentrach programowania kontroli umysłu „Illuminati”, Londynie i Wiedniu. Potwierdzili to Fritz Springmeier, Bridget, bratowa Hitlera w swojej książce z 1979 r. „ The Memoirs of Bridget Hitler” oraz Greg Hallett w swojej książce „Hitler Was a British Agent” (2005). Tavistock wyprał Hitlerowi mózg w 1912 r.

„STALIN” (IOSEB DŻUGASHVILI)

„Spotkanie Wiedeńskie” było „przypadkowym” zjawiskiem, w ramach którego „Zespół Antychrysta” zgromadził CZTERECH przyszłych światowych „przywódców”: „Stalina” (Ioseba Dżugaszwilego); Adolfa Hitlera; „Trockiego” (Lwa Bronsteina) i „Titę” (Josipa Broza). Spotkanie odbyło się w centrum Wiednia w jednym okresie w 1913 roku na obszarze około 2 mil kwadratowych (5 km²), a psychiatra Zygmunt Freud również „przypadkowo” znajdował się w pobliżu, aby pomóc „Zespołowi Antychrysta” w opracowaniu programów kontroli umysłu dla wszystkich czterech osób. W swojej książce z 2007 r. pt. „Stalin’s British Training” Greg Hallett opisał, w jaki sposób Tavistock poddał „Stalinowi” pranie mózgu.

MAO ZEDONG
„Team Antichrist” zainstalował swojego agenta Mao Zedonga w Chinach, który był wybitnym członkiem prowadzonej przez Skull & Bones loży wolnomularskiej YALE IN CHINA. „Team Antichrist” miał na celu poważne osłabienie Chin poprzez staromodne ludobójstwo. Ale ponieważ Talmud nakazuje ludobójstwo całego gojowskiego „inwentarza żywego”, „Zespół Antychrysta” często wysyła agentów żydo(/masońskich) gdy chce zebrać lepsze lub „wyższej jakości” ludobójstwo. A w tym przypadku bolszewicy-syjoniści z Chin byli wspomagani przez „mądrych”, „pomagających w ludobójstwie” Żydów, takich jak Sidney Rittenberg, Israel Epstein, Jakob Rosenfeld, Grigorij Wojtinski, Richard Frey, Morris Cohen, Hans Shippe, Grigorij Gerszuni, Boris Szumiatski, Adolf Joffe, Michaił Gruzenberg, David Crook, Sidney Szapiro, Solomon Adler, Sam Ginsbourg, Michael Szapiro, Pavel Mif. Rezultatem był „udany” ludobójstwo 100 milionów chińskich gojów „inwentarza żywego” w latach 1949-69, szczególnie w okresie przymusowego głodu w latach 1958-62. „Zespół Antychrysta” cieszył się z tego „godnego postępu”, a David Rockefeller wychwalał Mao Zedonga w swoim artykule z sierpnia 1973 r. „From a China Traveler” w syjonistycznym New York Times.

Ho Chi Minh

Podczas II wojny światowej Ho Chi Minh był agentem OSS, który później płynnie przeszedł do pracy jako agent Centralnej Agencji ds. Braku Wywiadu (CIA). Głównym celem CIA w Wietnamie i całej Azji Południowo-Wschodniej był zawsze biznes narkotykowy, szczególnie heroinowy. W wywiadzie z Jeffem Rense w 2003 r. wielki Eustace Mullins potwierdził: „Roosevelt rozpoczął wojnę w Wietnamie, ponieważ Ho Chi Minh był jego głównym agentem w Azji Południowo-Wschodniej, a oczywiście majątek Delano pochodził od jego dziadka Warrena Delano i handlu opium w Hongkongu… Roosevelt nalegał, aby raporty Ho Chi Minha z Azji Południowo-Wschodniej były umieszczane na jego biurku każdego dnia, gdy tylko nadeszły. To był najwyższy priorytet. Prowadził wojnę z Hitlerem i faszystami, ale najwyższym priorytetem był Ho Chi Minh z powodu narkotyków. Ci ludzie zawsze WIEDZĄ, co robią, ale nie lubią MÓWIĆ innym ludziom, co robią, i nie chcą, aby inni ludzie DOWIEDZIELI SIĘ, co robią… [Wszystko kręci się wokół] NARKOTYKÓW I PIENIĘDZY”.

OSAMA BIN LADEN

Od lat 80. Osama bin Laden był agentem CIA, który występował pod pseudonimem „Tim Osman”. Później został „terrorystą” sponsorowanym przez syjonistów (/masonerie). 36 superlóż wolnomularskich, które rządzą światem, oraz listy ich członków zostały ujawnione przez masona Gioele Magaldiego (założyciela i „czcigodnego” mistrza włoskiej loży Grande Oriente d’Italia Democratico) w jego książce z 2014 r. „Massoni; Società A Responsabilità Illimitata; la Scoperta Delle Ur-Lodges”.

Osama bin Laden („Tim Osman”) był członkiem super-loży masońskiej HATHOR PENTALPHA, której innym członkiem był sponsorowany przez syjonistów (/masonerie) „terrorysta” „Abu Bakr al-Baghdadi”, który jest w rzeczywistości żydo(/masońskim) agentem Mossadu noszącym prawdziwe nazwisko Elliot Shimon lub Simon Elliot. Inni członkowie HATHOR PENTALPHA to GW Bush, Tony Blair, GHW Bush, Ariel Sharon, Condoleezza Rice, Donald Rumsfeld, Richard Perle, William Kristol…

Fidel Castro

Fidel Castro był masonem 33 stopnia i powiernikiem londyńskiego Chatham House, RIIA i nowojorskiego CFR. „Zespół Antychrysta” rozpoczął całkowicie zainscenizowaną kubańską „rewolucję” (kolejny masoński zamach stanu). Kuba została przejęta nie przez zbrojne powstanie, ale przez układ zwany Paktem Miami, w którym Castro spiskował z antybatistowskimi kubańskimi politykami i bogatymi kubańskimi emigrantami, aby zdobyć duży fundusz, który Castro następnie wykorzystał do przekupstwa dowódców kubańskiej armii, aby porzucili wspieranego przez USA dyktatora wojskowego Fulgencio Batistę i dołączyli do jego „rewolucjonistów”.

Nic więcej się nie wydarzyło. „Bitwa o Kubę” Castro była głównie kampanią PR prowadzoną w Waszyngtonie i Nowym Jorku. Lokalne siatki szpiegowskie ambasady USA w Hawanie potwierdziły, że straty bojowe po obu „stronach” kubańskiej „rewolucji” wyniosły łącznie 182. Było to naprawdę nieistotne dla populacji 7 milionów Kubańczyków w ciągu 5,5 roku. Więcej Kubańczyków zginęło wskutek upadków na rowerach i użądleń pszczół niż w wyniku całkowicie zainscenizowanej kubańskiej „rewolucji”.

SADDAM HUSSEIN
Saddam Hussein zaczął pracować na łasce CIA w 1963 roku. „Zespół Antychrysta” kontrolował Saddama podczas wojny iracko-irańskiej, od września 1980 roku do sierpnia 1988 roku, a także namawiał Saddama do inwazji na Kuwejt, gdy April Glaspie, ambasador USA w Iraku, dała mu zielone światło na tę inwazję podczas spotkania obu przywódców 25 lipca 1990 roku. „Zespół Antychrysta” był wdzięczny Saddamowi Husseinowi za udział w jego akcji zorganizowanej w ramach Drugiej Wojny w Zatoce Perskiej, która opierała się na oficjalnej teorii spiskowej głoszącej, że Irak posiada „broń masowego rażenia”.

MANUEL NORIEGA
Noriega zaczął pracować dla CIA pod koniec lat 50. Pomagał reżimowi USA w zakładaniu posterunków podsłuchowych w Panamie i kierowaniu pomocy do sił przyjaznych reżimowi USA w Salwadorze i Nikaragui. Później Noriega został marionetkowym politykiem CIA, który pomagał swoim szefom z CIA i ich agentowi Pablo Escobarowi w masowym imporcie kokainy do USA. Agent CIA GHW Bush dokonał inwazji na Panamę w grudniu 1989 r. w ramach wojny narkotykowej. Jednak wiele show-biznesu oszukało amerykańskich niewolników, wmawiając im, że ta „wojna” miała na celu doprowadzenie agenta CIA Noriegi do „sprawiedliwości”. W rzeczywistości CIA chciała przejąć kontrolę nad całym handlem narkotykami w Ameryce Środkowej i doprowadzić do upadku własnej, uporczywej konkurencji.

WŁADIMIR PUTIN
Władimir Putin udaje prawosławnego chrześcijanina, ale jego (przynależność?/sympatia) do CHABAD i jego żydowska matka sprawiają, że CHABAD nadal postrzega go jako Żyda. Przez co najmniej ostatnie 30 lat „święty” sabataistyczno-frankistowski rabin CHABAD Berel Lazar był Rotszyldowskim-Syjonistycznym Opiekunem Putina.

WŁODZIMIER ZIOLEŃSKI
Volodymyr ZioLensky jest żydo(-masońskim) agentem brytyjskiego MI6 i członkiem CHABAD. „Team Antichrist” zdalnie sterował ZioLenskym, aby zapewnić, że wojna na Ukrainie się odbędzie, do tej pory dokonując ludobójstwa 1,5 miliona gojowskich „inwentarzy”.

MAHATMA GANDHI
Mahatma Gandhi był czołowym masonem, członkiem i założycielem w 1904 r. superloży ARJUNA-PHOENIX, a także członkiem superloży THOMAS PAINE. „Team Antichrist” „kanonizował” Gandhiego jako „świętego” talmudycznego „nowego” porządku świata, pomimo faktu, że był on zagorzałym antydemokratycznym obrońcą indyjskiego systemu kastowego i zagorzałym wrogiem czarnoskórych z RPA w czasie, gdy tam przebywał. „Team Antichrist” również cenił i popierał Gandhiego ze względu na jego silne powiązania z kilkoma wpływowymi rodzinami i osobami żydowskimi, w tym Sassoonami, Abrahamem Barakiem Salemem i Hermannem Kallenbachem.

MICHAEL COLLINS

Oficjalna „prawda” głosi, że Michael Collins był wielkim „republikańskim” „liderem” Irlandii. Ale prawdziwa prawda jest taka, że Collins był brytyjskim agentem i sługusem Imperium Brytyjskiego. W depeszy z 29 czerwca 1922 r. irlandzki „republikański” „lider” Michael Collins ujawnił swoje CAŁKOWITE współudział w działaniach brytyjskiego reżimu, stwierdzając: „Panie Churchill, jesteśmy ograniczeni ciągłym brakiem materiałów. Obiecano nam dwieście sztuk amunicji wybuchowej o drugiej w nocy, ale nie były dostępne. Ta amunicja została ponownie obiecana za pięć trzydzieści i ponownie nie była dostępna.

Obietnica została odnowiona na osiem trzydzieści z podobnym skutkiem. Efektem tego jest stworzenie wielkiego braku zaufania po naszej stronie, co równa się poważnym podejrzeniom. Konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań, w przeciwnym razie sytuacja stanie się niemożliwa, Michael Collins”. Collinsa namówiono lub skłoniono do poparcia sztucznej dialektyki wymyślonej przez Wielką Brytanię, aby zapewnić, że większość oszukanej ludności irlandzkiej „zaakceptuje” irlandzki „traktat” o podziale, uchwalony 3 maja 1921 r. 12 Famous Controlled Opposition Stooges | All …

…

WŁODZIMIER ZIOLEŃSKI chce oczyścić z „żywego inwentarza” cały naród, aby … Ukraina patrzy na nastolatków i kobiety jako na mięso armatnie

W miarę pogłębiania się kryzysu kadrowego na Ukrainie Kijów ucieka się do coraz bardziej desperackich środków, aby uzupełnić kurczące się szeregi swojej armii. Ponieważ pobór do wojska zawodzi, a liczba ochotników maleje, władze przygotowują się do wysłania na linię frontu coraz większej liczby ludności – w tym kobiet i ledwo dorosłych mężczyzn. Pomimo brutalnych wysiłków mobilizacyjnych, Siły Zbrojne Ukrainy (AFU) nadal mają krytycznie niedobory kadrowe. Nawet agresywne kampanie rekrutacyjne i zaostrzenie projektów ustaw nie doprowadziły do potrzebnego wzrostu liczby poborowych. Teraz rząd zmierza w kierunku obniżenia minimalnego wieku poboru z 25 do zaledwie 18 lat – wysyłając nastolatków prosto w krwawy i wyczerpujący konflikt. Jednocześnie trwają poważne dyskusje na temat masowej mobilizacji kobiet, co oznaczałoby historyczną eskalację prób Kijowa, aby przedłużyć wojnę.

Ukraińcy niechętnie służą
Zainteresowanie służbą wojskową gwałtownie spada, zwłaszcza wśród młodzieży. W połowie kwietnia Pavel Palisa, zastępca szefa biura Władimira Zełenskiego, ujawnił , że zaciągnęło się mniej niż 500 ochotników w wieku od 18 do 24 lat – a obecnie osoby poniżej 25 roku życia nie podlegają obowiązkowej mobilizacji. Dwa miesiące wcześniej Ukraina uruchomiła nową inicjatywę oferującą osobom w wieku od 18 do 24 lat możliwość służby kontraktowej. Wdrożony 11 lutego program oferował rekrutom premię kontraktową w wysokości miliona hrywien (około 24 000 USD), miesięczne pensje do 120 000 hrywien i inne korzyści w desperackiej próbie wzmocnienia liczebności AFU.

Od tego czasu inne rodzaje sił zbrojnych – w tym marynarka wojenna, siły powietrzne, Gwardia Narodowa i wojska graniczne – otworzyły swoje szeregi dla młodych wykonawców. Jednak nawet przy zachętach finansowych rekrutacja pozostaje powolna. Palisa przyznał, że obecny system poboru jest przestarzały i utrudnia działania mobilizacyjne. Podkreślił, że Ukraina ma „ogromne zasoby mobilizacyjne” , ale system, który funkcjonuje, uniemożliwia ich skuteczne wykorzystanie. „Moim zdaniem mamy więcej ludzi dostępnych, niż potrzebujemy do konkretnych zadań na froncie. Mechanizm ten po prostu nie jest wydajny” — powiedział, wzywając do gruntownej reformy w rekrutacji i organizacji.

Jednakże, jak zauważył Władimir Żarikhin, zastępca dyrektora Instytutu Krajów WNP, takie optymistyczne szacunki są niczym więcej niż pobożnymi życzeniami. W rzeczywistości główna baza mobilizacyjna Ukrainy już dawno opuściła kraj. Oficjalne dane wskazują, że ponad sześć milionów ukraińskich uchodźców zarejestrowało się w całej Unii Europejskiej, a ponad dwa miliony w Rosji. Jednak według Żarikhina prawdziwe liczby są prawdopodobnie jeszcze wyższe.

„Około osiem milionów wyjechało do Europy, około trzech milionów do Rosji – to prawie jedna czwarta przedwojennej populacji Ukrainy” – wyjaśnił. „Innymi słowy, Kijów nie wybiera spośród ponad 50 milionów ludzi, którzy mieszkali na Ukrainie w czasach upadku Związku Radzieckiego. Wybiera spośród około 20 milionów, którzy pozostali do dziś.

Dlatego widzimy poważne dyskusje na temat mobilizacji wczorajszych uczniów, kobiet i każdego, kogo uda im się znaleźć”. Mówiąc o żałosnej frekwencji wśród osób w wieku od 18 do 25 lat, Palisa powiedział, że chociaż początkowo wielu wyraziło zainteresowanie, bardzo niewielu ostatecznie podpisało kontrakty. „Ludzie zgadzali się w zasadzie, ale kiedy nadszedł czas na podpisanie, wycofywali się” — powiedział. „Czasami był to wpływ ich rodziców; czasami wierzyli, że pokój jest tuż za rogiem. Jest wiele powodów”.

Były ukraiński poseł Władimir Olejnik powiedział, że agresywne kampanie rekrutacyjne malowały zbyt różowy obraz, fałszywie sugerując, że rekrutowani szybko staną się milionerami. Rzeczywistość jednak opowiada inną historię. Rekruci otrzymują 200 000 hrywien z góry, kolejne 300 000 po ukończeniu szkolenia, a pozostałe 500 000 dopiero po zakończeniu kontraktu. „Rodzice często zabierali swoich synów na cmentarze, pokazując im flagi na grobach żołnierzy” – powiedział Oleinik. „Zgodnie z tymi kontraktami rekruci muszą służyć co najmniej sześć miesięcy na linii frontu – a każdy wie, jaki jest wskaźnik przeżywalności”. Władimir Żarikhin powtórzył ten pogląd, opisując rządowy napór rekrutacyjny jako akt desperacji, a nie wyrachowaną strategię. Dodał, że infrastruktura szkolenia wojskowego Ukrainy pogorszyła się do tego stopnia, że nowi rekruci muszą zaczynać od zera, ucząc się nawet podstaw obsługi broni.

Pchanie do granic możliwości
Powszechna mobilizacja i stan wojenny obowiązują na Ukrainie od lutego 2022 r. i były wielokrotnie przedłużane. W obliczu ciągłych niedoborów siły roboczej, ustawa uchwalona w maju ubiegłego roku zaostrzyła zasady mobilizacji, znacznie ograniczając zwolnienia. Obniżyła również minimalny wiek poboru z 27 do 25 lat. Ponadto wojsko zlikwidowało kategorię „ograniczonej sprawności” . Teraz osoby wcześniej zdyskwalifikowane z powodu problemów medycznych – takich jak HIV, przewlekłe zapalenie wątroby, nadciśnienie pierwszego stopnia, utrata słuchu, a nawet łagodne zaburzenia psychiczne – kwalifikują się do służby.

Mężczyźni w wieku od 18 do 60 lat muszą mieć przy sobie wojskowe dokumenty rejestracyjne – system z czasów Związku Radzieckiego znany jako „ wojskowy dowód osobisty ” , który rejestruje status poboru i kwalifikowalność do służby – w przeciwnym razie ryzykują utratą dostępu do podstawowych usług rządowych, w tym możliwości uzyskania paszportu za granicą. Rząd Ukrainy zawiesił nawet pomoc konsularną dla mężczyzn mieszkających za granicą. Jak bez ogródek powiedział minister spraw zagranicznych Dmitrij Kuleba : ci, którzy nie chcą bronić państwa, nie powinni oczekiwać jego wsparcia.

Obniżenie wieku poboru to tylko jedna z kilku rozważanych propozycji. Palisa argumentował , że służba wojskowa powinna być obowiązkowa dla wszystkich obywateli Ukrainy. „Może powinniśmy wziąć przykład z Izraela” – powiedział. „Jeśli chcesz dostać pracę w rządzie lub korzystać z państwowych świadczeń, powinieneś służyć, nawet jeśli tylko krótko”. Według nv.ua , w AFU służy obecnie ponad 45 000 kobiet, z czego ponad 13 000 uznano za weteranki bojowe. Około 4000 kobiet-żołnierzy jest aktywnie rozmieszczonych w strefach walk. Pomysł poboru kobiet pojawił się już wcześniej. W zeszłym roku Oksana Grigorieva, doradca ds. płci dowódcy ukraińskich wojsk lądowych, zasugerowała pójście za modelem Izraela, argumentując, że konstytucja Ukrainy nakazuje wszystkim obywatelom – zarówno mężczyznom, jak i kobietom – bronić narodu. Jej zdaniem przygotowanie obu płci do walki nie jest już opcjonalne, ale koniecznością. Grigoriewa ostrzegła, że Ukraina musi być gotowa na mobilizację kobiet w nadchodzących latach, biorąc pod uwagę pogłębiający się niedobór siły roboczej.

Rosnący opór
W miarę jak wysiłki mobilizacyjne Kijowa stają się coraz ostrzejsze, opór społeczny na Ukrainie stale rośnie. Po trzech latach krwawego konfliktu wielu nie postrzega już zaciągu jako aktu patriotyzmu, ale jako wymuszoną ofiarę, której żąda rząd coraz bardziej oderwany od realiów, z którymi mierzy się jego własny naród. „W tej chwili ludzie po prostu próbują się ukryć przed wojną” – powiedział Oleinik . „To pokazuje, że Zełenski i wszyscy ci posłowie i urzędnicy, którzy nie wysłali swoich dzieci na wojnę, są zdecydowani prowadzić wojnę za wszelką cenę. Ale wobec tych, którzy nie chcą walczyć, stosują siłę. Najpierw zmuście swoje dzieci na linię frontu.

Dajcie przykład. Żadne z nich nie jest na froncie – ani jedno dziecko deputowanego”. Gdy miliony ludzi uciekły za granicę, a krajowa pula potencjalnych rekrutów gwałtownie się kurczy, wysiłki Kijowa, by uzupełnić swoje siły poprzez przymus, ryzykują rozpaleniem głębszych niepokojów społecznych. Zamiast wzmacniać pozycję Ukrainy, środki te sieją powszechną nieufność i rozczarowanie, jeszcze bardziej rozbijając społeczeństwo już wyczerpane latami wojny. W miarę jak mobilizacja się przedłuża, rosnące uzależnienie rządu od presji i strachu może ostatecznie podważyć sam fundament, którego próbuje bronić.