MISJA ”ARTEMIS II” – 50 LAT TEMU GADALI Z NIXONEM Z KSIĘŻYCA A DZIŚ ???

Przypomnę: rzekomo w 1969 roku, gdy rzekomo pierwszy człowiek stawiał nogę na Księżycu, wszystkie czarno-białe odbiorniki telewizyjne transmitowały to wydarzenie na ŻYWO. Teraz, jakoś ta technologia przepadła. Hollywood wtedy już miał fantazję… A ponownie, 55 lat później, „poliniaki” cieszyli się opóźnionym filmikiem przesłanym z konsumpcji kosmicznych pierogów.

Myślę, że owce mają więcej inteligencji od homo sapiens, zważywszy że matoły trzymające w ręku telefon nie ogarniają postępu, jaki nastąpił.

Smartfon vs komputery z 1972 roku – przepaść nie do przeskoczenia

Współczesny, budżetowy smartfon ma moc obliczeniową przewyższającą sumaryczną moc wszystkich komputerów istniejących na świecie w 1972 roku.

To nie jest przesada. To jest fakt.

Twój telefon, który kosztuje 500 złotych, ma więcej pamięci RAM, szybszy procesor i lepsze możliwości graficzne niż cała infrastruktura technologiczna, która – według oficjalnej wersji – posłała człowieka na Księżyc, pozwoliła mu chodzić, skakać, jeździć łazikiem, grać w golfa, prowadzić transmisję na żywo i wrócić bezpiecznie na Ziemię.

I tu pojawia się fundamentalne pytanie, na które nikt z oficjalnej strony nie potrafi logicznie odpowiedzieć.

Dwie możliwości – obie prowadzą do tego samego wniosku

Mamy zatem dwie możliwości:

Pierwsza: Agencja kosmiczna po rzekomym lądowaniu na Księżycu wstrzymała i zniszczyła całkowicie technologię i tę gałąź rozwoju. Świadomie wyrzuciła do śmieci dziesiątki tysięcy dokumentów, planów, procedur i technologii, które pozwoliły na jeden z największych wyczynów inżynieryjnych w historii ludzkości.

Druga: Ktoś was ponad 50 lat robi w wielkiego bakłażana.

Wybierzcie sami.

Artemis II – misja, która miała być krokiem dalej, a jest krokiem w tył

A teraz, po ponad pół wieku „geniusze” próbują okrążyć Księżyc i bezpiecznie wrócić. Może się uda… z dzisiejszą technologią. Bo o lądowaniu na Księżycu to nawet nie myślą. Ten wyczyn jest poza ich technologią – na obecną chwilę.

50 lat temu, w oparciu o obliczenia na komputerze IBM 360 i pomiary radarowe, „polecieli” prodiżem na Księżyc, poskakali, pojeździli rowerkiem, wbili kijek w glebę, przeprowadzili transmisję telewizyjną na żywo, zadzwonili z Księżyca do Nixona i wrócili cali i zdrowi.

Dziś dysponują technologią, która pozwala polecieć na orbitę, bez możliwości lądowania i prowadzenia transmisji na żywo.

Zadaniem obecnej misji Artemis II jest:

• sprawdzenie systemów podtrzymywania życia
• test osłony termicznej przy powrocie w atmosferę Ziemi
• test łączności
• test nawigacji
• test manewrów w głębokim kosmosie

Czyli dokładnie to, co – według oficjalnej narracji – zostało już perfekcyjnie rozwiązane w latach 60. i 70. ubiegłego wieku.

Kluczowe pytania, które cisną się na usta

Klei się to komuś?

Bo mnie nie.

• Jeśli w 1969 roku mieliśmy technologię do lądowania na Księżycu, to dlaczego dziś, 55 lat później, z superkomputerami, sztuczną inteligencją, drukiem 3D i materiałami, o których nikt w latach 60. nie śnił, nie potrafimy tego powtórzyć?
• Jeśli w 1969 roku mieliśmy transmisję telewizyjną na żywo z powierzchni Księżyca, to dlaczego dziś, w epoce Internetu, 5G i światłowodów, nie możemy zorganizować płynnego streamingu z orbity?
• Jeśli w 1969 roku astronauci dzwonili z Księżyca do Białego Domu, to dlaczego dziś nie ma żadnego bezpośredniego połączenia głosowego z kosmosu, które nie byłoby opóźnione i pocięte?
• Jeśli w 1969 roku łazik księżycowy jeździł i był sterowany, to dlaczego dziś boimy się wysłać cokolwiek większego niż łazik wielkości wózka inwalidzkiego?

Argumenty obrońców oficjalnej wersji i ich dziury

Obrońcy oficjalnej narracji często mówią:

„Dokumentacja się zaginęła”.

Naprawdę? Największy osiągnięcie technologiczne w historii ludzkości, miliardy dolarów wydane, tysiące inżynierów zaangażowanych – i nikt nie pomyślał o archiwizacji?

„Magnetofony z tamtych czasów były inne, taśmy się rozmagnesowały”.

Ale plany? Ale procedury? Ale receptury materiałów? Ale kod źródłowy oprogramowania? Wszystko przepadło?

„Chodzi o bezpieczeństwo, dzisiaj standardy są wyższe”.

Wyższe standardy, które uniemożliwiają to, co było możliwe przy niższych standardach? To jak twierdzenie, że dzisiejsze samochody są bezpieczniejsze, więc nie mogą jeździć szybciej niż modele T Forda.

Technologia, która zniknęła – a powinna być wszędzie

Gdybyśmy rzeczywiście posiadali technologię lotów księżycowych z lat 60. i 70., to:

• Od dawna mielibyśmy bazy na Księżycu
• Loty na Księżyc byłyby tak rutynowe, jak dzisiejsze loty transatlantyckie
• Turystyka księżycowa byłaby dostępna dla najbogatszych
• Mielibyśmy stacje przekaźnikowe na orbicie
• Komunikacja z głębokim kosmosem byłaby tak naturalna jak rozmowa przez WhatsApp

Tymczasem mamy… nic. Pustkę. Wymówki. I opóźnione filmiki z „kosmicznych pierogów”.

Dlaczego to wszystko ma znaczenie?

To nie jest tylko sucha debata techniczna. To jest pytanie o zaufanie do instytucji, które od 55 lat karmią nas opowieścią o wielkim skoku ludzkości.

Jeśli skłamali w sprawie Księżyca – co jeszcze skłamali?

• Skąd wiemy, że zdjęcia z Marsa są prawdziwe?
• Skąd wiemy, że Międzynarodowa Stacja Kosmiczna nie jest hollywoodzkim planem?
• Skąd wiemy, że Ziemia jest okrągła? (To akurat wiemy, ale chodzi o zasadę).

System opiera się na autorytecie. Jeśli ten autorytet upada, cała konstrukcja zaczyna się chwiać.

Podsumowanie: 55 lat i ani kroku dalej

W 1969 roku „polecieliśmy” na Księżyc. W 2024 roku – 55 lat później – ledwo „myślimy” o okrążeniu go. A o lądowaniu nawet nie ma mowy.

W międzyczasie technologia poszła tak do przodu, że nosimy w kieszeni komputery tysiące razy potężniejsze niż te, które rzekomo posłały człowieka na Srebrny Glob.

Ktoś tu kogoś robi w konia.

Pytanie tylko – czy owce to w końcu zobaczą?