ELITY ROZPOCZYNAJĄ SYMULACJĘ PANDEMII ”POLARIS 2” – CZY TO HANTAVIRUS ?

W ubiegłym miesiącu Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) przeprowadziła dwudniową symulację pandemii, w której wzięło udział 26 krajów i terytoriów, 600 ekspertów ds. sytuacji kryzysowych w służbie zdrowia oraz ponad 25 międzynarodowych partnerów. Krok ten stanowi znaczące pogłębienie globalnej koordynacji pandemii i systemów kontroli sytuacji kryzysowych kierowanych przez WHO oraz dodatkowo umacnia wielonarodowe zarządzanie epidemią, transgraniczną koordynację polityczną oraz scentralizowane struktury administracji zdrowotnej.

Zgodnie z komunikatem prasowym WHO:

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zakończyła ćwiczenia Polaris II, dwudniową symulację na wysokim szczeblu, opartą na wybuchu epidemii fikcyjnej nowej bakterii rozprzestrzeniającej się na całym świecie. W ćwiczeniach, które odbyły się w dniach 22 i 23 kwietnia, wzięło udział 26 krajów i terytoriów, 600 ekspertów ds. sytuacji kryzysowych w zakresie zdrowia oraz ponad 25 partnerów. Kraje mogły w ten sposób sprawdzić swoją gotowość na wypadek pandemii i innych poważnych sytuacji kryzysowych związanych ze zdrowiem, w tym uruchomienie struktur kryzysowych, przepływ informacji oraz koordynację między sobą, z partnerami i z WHO.

Tutaj możesz skontaktować się z WHO, aby wyrazić swój sprzeciw wobec niewybranych organizacji zagranicznych, które organizują przyszłe pandemie. W kwietniu 2025 r. WHO przeprowadziła badanie Polaris I, które dotyczyło fikcyjnego wirusa. Natomiast w przypadku Polaris II „wzięło udział więcej krajów, które współpracowały w ramach nowych sieci, takich jak niedawno utworzona sieć kierowników ds. sytuacji kryzysowych w zakresie zdrowia publicznego dla Afryki i regionu wschodniej części basenu Morza Śródziemnego”.

Celem obu ćwiczeń była poprawa „koordynacji w ramach sił reagowania” poprzez „symulację rozprzestrzeniania się niebezpiecznego patogenu w rzeczywistych warunkach”.

Ćwiczenia stanowiły również okazję do przećwiczenia skoordynowanego dostarczania wiedzy technicznej i wsparcia dla krajów przez ponad 25 krajowych, regionalnych i globalnych organów i organizacji zajmujących się zdrowiem, w tym Afrykańskie Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom, Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, Lekarzy bez Granic, Instytut Roberta Kocha, UK-Med, UNICEF oraz sieci reagowania kryzysowego, takie jak Globalna Sieć Alarmowania i Reagowania na Ogniska Chorób, Inicjatywa Zespołów Medycznych Ratownictwa, Standby Partners oraz Międzynarodowe Stowarzyszenie Krajowych Instytutów Zdrowia Publicznego.

Ćwiczenia Polaris II stanowią część HorizonX, wieloletniego programu ćwiczeń symulacyjnych WHO mającego na celu koordynację działań w sytuacjach kryzysowych związanych z ogniskami chorób odzwierzęcych. Tuż przed wybuchem pandemii COVID-19 WHO wzięła udział w Event 201, symulacji zarządzania pandemią zainicjowanej przez Uniwersytet Johna Hopkinsa, w ramach której symulowano wybuch epidemii nowego koronawirusa.

Podczas pandemii COVID-19 WHO szybko przekształciła się z organu doradczego w centralnego gracza w globalnej polityce pandemicznej – miała decydujący wpływ na nadzór, ogłaszanie stanów wyjątkowych, ramy lockdownów oraz dystrybucję szczepionek – co sprawia, że rozszerzenie symulacji Polaris II i przyszłych systemów pandemicznych jest szczególnie niepokojące dla krytyków, którzy postrzegają organizację jako stale konsolidującą międzynarodową walkę z epidemiami.

Ponadto specjalna komisja Kongresu ds. pandemii koronawirusa doszła do wniosku, że reakcja WHO na COVID-19 była „całkowitą porażką”.

Zarzucała ona organizacji podporządkowanie swoich międzynarodowych obowiązków w zakresie zdrowia publicznego wpływom Komunistycznej Partii Chin, przedkładanie chińskich interesów politycznych nad globalną przejrzystość oraz dążenie do uzyskania nowych uprawnień w związku z umowami dotyczącymi pandemii, które mogłyby jeszcze bardziej zagrozić suwerenności Stanów Zjednoczonych.

Dla krytyków ten wniosek sprawia, że rozszerzenie systemu symulacji sytuacji kryzysowych i wielonarodowej reakcji WHO o Polaris II jest szczególnie niepokojące, ponieważ przekazuje rosnącą globalną władzę koordynacyjną w zakresie ognisk chorób w ręce organizacji, która zdaniem Kongresu zawiodła wcześniej pod wpływem zagranicznej presji politycznej i może teraz dążyć do uzyskania szerszej kontroli międzynarodowej.

Polaris II sygnalizuje, że ta sama niewybrana w wyborach globalna instytucja, którą Kongres potępił za katastrofalne zaniedbania w erze COVID, nie wycofuje się z władzy nad pandemią, lecz zamiast tego rozbudowuje stałe wielonarodowe ćwiczenia na wypadek epidemii, systemy monitorowania i koordynacji działań w sytuacjach kryzysowych, co według krytyków może jeszcze bardziej umocnić kontrolę WHO nad przyszłymi globalnymi kryzysami zdrowotnymi.