TAJEMNICE IV RZESZY, TOM 3 – OKULTYSTYCZNA WIEDZA STAROŻYTNYCH, NAZIŚCI W CIA I UCIECZKA HITLERA.

1944 16 marca – Naziści uzyskują dostęp do największego zbioru bogactw znanych ludzkości.
Fascynująca historia skarbu sięga starożytnej Mezopotamii. Ten skarb składał się na ogromne ilości bezcennych bogactw w postaci złota, srebra, wielu drogocennych klejnotów i bezcennych artefaktów. Ale skarb Salomona zawierał także bogactwa zupełnie innego rodzaju.

Zapraszamy do kontynuacji obszernego materiał, który ujawnia tajne wydarzenia obecnego stulecia, część 1 i część 2 znajdziecie tutaj.

Zawierał starożytne zwoje, teksty i tablice, na których wyryto kwintesencję ezoterycznej i okultystycznej wiedzy świata. Wiedza ta była przekazywana przez tysiące lat od czasu pierwszej na świecie odnotowanej cywilizacji w starożytnym Sumerze. To właśnie ta starożytna mądrość, zabrana z Egiptu w czasie Wielkiego Exodusu, stanowiła rdzeń wiedzy kabalistycznej przekazywanej przez wieki za pośrednictwem kilku tajnych stowarzyszeń.

Zamek Wewelsburg

Himmler ustanowił okultystyczne podwaliny dowództwa SS w średniowiecznym zamku Wewelsburg:
Tutaj tajna Kapituła Zakonu [Czarne Słońce] zbierała się raz w roku. Każdy członek miał swój własny fotel z wygrawerowaną srebrną tabliczką z imieniem i każdy musiał poświęcić się rytuałowi ćwiczeń duchowych ukierunkowanych głównie na koncentrację umysłu….

Centralnym punktem Wewelsburga, najwyraźniej dzięki wielu legendom o królu Arturze i Rycerzach Okrągłego Stołu, była wielka jadalnia z dębowym stołem dla dwunastu osób wybranych od starszych Gruppenfuhrerów.

Zakon Czarnego Słońca

Himmler dołożył wszelkich starań na całym świecie, aby odszukać i wykorzystać „okultystyczną” (czyli ukrytą) wiedzę i moc do nazistowskiego wysiłku wojennego. Na zamku Wewelsburg Himmler prowadził elitarnych członków SS na licznych sesjach „ćwiczeń duchowych”, które obejmowały medytację i intensywną wizualizację w celu stworzenia rzeczywistości osobistej i grupowej.

Okultystyczna wiedza starożytnych

Oprócz wielkiego bogactwa materialnego, jaki naziści byli w stanie uzyskać ze skarbu, zapisane informacje na tablicach i zwojach mogły być prawdziwym świętym Graalem starożytnej wiedzy i mądrości o naszym prawdziwym pochodzeniu oraz najgłębszym zrozumieniu tego, kim jesteśmy i jak działa. Wszechświata. Ta okultystyczna wiedza, która była strzeżona przez stulecia, jest teraz w rękach nazistów i może być wykorzystana w jakikolwiek sposób konieczny do realizacji ich programu.

Według pułkownika Buechnera, zapiski pokazują, że część skarbu została wysłana na Antarktydę (nazistowską Neu-Schwabenland) i inne części do Ameryki Południowej, podczas gdy część została zakopana głęboko pod zamkiem Wewelsburg. Ta ogromna ilość bogactwa dostarczyła dodatkowych środków do infiltracji i wykupu wielu firm i korporacji,

1944 – nazistowskie SS uzyskuje niezależność od państwa i partii nazistowskiej za własny budżet
Schutzstaffel oznacza „Eskadrę Ochronną”, główną organizację paramilitarną pod rządami Adolfa Hitlera. Insygnia (SS) tworzą Armanen Runes. Według Alberta Speera: Wiosną 1944 r. Hitler przyjął propozycję Himmlera dotyczącą budowy koncernu przemysłowego należącego do SS w celu trwałego uniezależnienia SS od ustalonego budżetu.

Hitler podał podobne powody, kiedy poprosił mnie o wsparcie projektu Himmlera. W ten sposób Himmler osiągnął coś, do czego dążył od lat…. Chciał zapewnić SS pozycji, która utrzymałaby ją niezależną od państwa i partii nazistowskiej…. Hitler chciał stworzyć źródło finansowania dla SS z własnego budżetu.

10 sierpnia 1944 – Operacja Eagle Flight – Naziści wyciągają wszystkie środki finansowe i ustanawiają 750 korporacji.

Nazwa kodowa Aktion Adlerflug ( Operacja Eagle Flight) spowodowało „masową ucieczkę ogromnej ilości złota, pieniędzy, akcji, obligacji, patentów, praw autorskich, a nawet specjalistów technicznych z Niemiec. Wraz z centralnym Deutsche Bank i kartelem chemicznym IG Farben, jedną z największych organizacji przemysłowych w Europie, Bormannowi udało się założyć 750 czołowych korporacji w Portugalii, Hiszpanii, Szwecji, Szwajcarii, Turcji i Argentynie.

Oczywiście Bormann nie byłby w stanie tego osiągnąć bez znaczącej pomocy zarówno z Niemiec, jak i spoza nich. Przychodziło to w postaci powiązań z bankami i firmami sprzed wojny, a nawet finansowania samej partii nazistowskiej po wyborach w 1933 r. Naziści z rangi, wraz z ich młodymi i fanatycznymi protegowanymi, wykorzystali łupy Europy. tworzenie korporacyjnych firm-przykrywek w wielu krajach.

Na polecenie partii nazistowskiej Reichsleiter Martina Bormanna w hotelu Rotes Haus w Strasburgu. Tam nazistowskie i korporacyjne kierownictwo Niemiec zaplanowało ostatnie etapy strategicznego planu ewakuacji partii nazistowskiej i jej powojennego przetrwania jako swego rodzaju podziemnego, eksterytorialnego państwa.

1944 listopad – piloci II wojny światowej zgłaszają obiekty latające wokół swoich samolotów, których nazwali „Foo Fighters”

Pierwsze obserwacje miały miejsce w listopadzie 1944 roku, kiedy piloci lecący nocą nad Europą Zachodnią donieśli, że widzieli szybko poruszające się okrągłe świecące obiekty podążające za ich samolotami. Obiekty były różnie opisywane jako ogniste i świecące na czerwono, biało lub pomarańczowo. Niektórzy piloci opisywali je jako przypominające lampki choinkowe i zgłaszali, że zdawały się bawić samolotem, wykonując dzikie zakręty, zanim po prostu zniknęły.

Piloci i załogi samolotów zgłaszali, że obiekty leciały w szyku ze swoimi samolotami i zachowywały się tak, jakby znajdowały się pod inteligentną kontrolą, ale nigdy nie wykazywały wrogiego zachowania. Jednak nie można ich było wymanewrować ani zestrzelić. Zjawisko to było tak rozpowszechnione, że światła zyskały sobie miano – w Europejskim Teatrze Operacyjnym nazywano je często „Szwabowymi kulami ognia”, ale przeważnie nazywano je „Nr ref

1944 – Korporacja bankowa Rockefellera chroni i ukrywa nazistów

W aktach Martina Bormanna widać, że oficjalne agencje rządu USA przeznaczają środki na odkrycie miejsca pobytu niesławnego nazistowskiej Partii Reichsleitera, ale jego istnienie jest wyraźnie znane prywatnym amerykańskim interesom bankowym związane z interesami Rockefellera.

Innymi słowy, interesy te są sprzeczne z celami i zadaniami rządu amerykańskiego iw tym zakresie symbolizują amerykański składnik oderwanej cywilizacji z powiązaniami z nazistami, w których pomagają poprzez swoich agentów w rządzie USA i OSS, ponieważ dzielą wspólny program.

1944 – Hans Kammler i Heinrich Himmler przenoszą wszystkie tajne projekty do Ameryki Południowej i Antarktydy.

Generał porucznik i główny inżynier SS Obergruppenführer dr Hans Kammler, wraz z Heinrichem Himmlerem, był szefem wszystkich tajnych projektów, takich jak rakieta V-2 i wielu innych zaawansowanych projektów od 1944 roku, w tym rewolucyjny silnik z antygrawitacją. właściwości, zwane „Die Glocke” (Dzwon). Na rozkaz Martina Bormanna i Hitlera pod koniec wojny przystąpił do ewakuacji całego tego materiału do Ameryki Południowej i Antarktydy .

Nazistowskim Niemcom częściowo udało się opracować antygrawitacyjne urządzenie „torsyjne” i / lub „skalarne” zwane Bell – Die Glocke. Dzwon był częścią nazistowskiej próby opracowania super broni opartej na fizyce skalarnej, której użycie w starożytności zostało opisane w starożytnych pismach świętych. Po testach w Niemczech Bell został potajemnie przetransportowany do Ameryki Południowej, a następnie na Antarktydę. Według świadka, który widział nazistowskie dokumenty opisujące urządzenie:

Naziści przenoszą wszystkie operacje do swoich tajnych baz podziemnych poza Niemcy

Chociaż niewiele jest dostępnych publicznie dla oficjalnej dokumentacji potwierdzającej, zeznania świadka pułkownika USAF Wendelle Stevens stwierdza, że ​​widział tajną dokumentację ujawniającą, że naziści zbudowali tajne podziemne bazy na Antarktydzie, Amazonii i Norwegii. I że pod koniec wojny Niemcy przenieśli z Niemiec osiem ośrodków badawczych, które opracowywały i testowały latające dyski do tych podziemnych baz.

Stevens stwierdził, że „Mieliśmy tajne informacje, że niektóre z tych przedsiębiorstw badawczych zostały przetransportowane na Antarktydę, do miejsca zwanego Nową Szwabią. Przynajmniej jedna firma zajmująca się badaniem dysków została przetransportowana do tego miejsca. Inny trafił do Amazonii, a trzeci na północ wybrzeża Norwegii. Zostali ewakuowani do tajnych podziemnych obiektów ”

Naziści ze swoimi amerykańskimi zasobami infiltrują cały amerykański wojskowy kompleks przemysłowy i powiększają niewolniczą siłę roboczą

Naziści naciskali na administracje Trumana i Eisenhowera, aby podpisały tajne porozumienia. Następnie nazistowskie aktywa zinfiltrowały i przejęły znaczną część amerykańskiego kompleksu wojskowo-przemysłowego oraz powstający korporacyjny program kosmiczny – Międzyplanetarny Konglomerat Korporacyjny (ICC).

Kluczowa zasada ideologiczna nazistowskiego SS; wykorzystanie niewolniczej siły roboczej było kontynuowane przez zinfiltrowany przez nazistów Wojskowy Kompleks Przemysłowy Stanów Zjednoczonych zarówno w głęboko podziemnych bazach wojskowych, jak i przez korporacyjne elementy tajnych programów kosmicznych.

Operacje niewolniczej pracy poza planetą – międzyplanetarne operacje korporacyjne na Marsie

Wyskoczenie z linii czasu 1944 roku. Wszystko wskazuje na to, zgodnie z zeznaniami świadków SSPW, że nazistowska infiltracja do konglomeratu korporacji wojskowego kompleksu przemysłowego USA kontynuowała swoją ideologiczną zasadę potajemnego wykorzystywania dużych ilości niewolniczej pracy w ogromnych podziemnych obiektach na Ziemi i poza nią.

Korporacyjny program kosmiczny MJ-12 kontynuował ekspansję i rozwój potężniejszych statków kosmicznych i systemów uzbrojenia. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych przyćmiłby program Solar Warden prowadzony przez wojsko USA. Rozwój tajnego korporacyjnego programu kosmicznego w ramach MJ-12 Group ostatecznie doprowadził do powstania Międzyplanetarnego Konglomeratu Korporacyjnego (ICC), który Goode opisuje jako megakorporację, zanim rozpoczął swoją tajną służbę w 1987 roku.

Koncentruje się głównie na rozwoju i pozyskiwaniu technologii w dowolny sposób. Opracowywanie i produkcja technologii handlu z grupami ziemskimi i spoza świata w systemie barterowym; i nie zostawili nic ze stołu, na co byliby skłonni wymienić. Bardzo mocny, bardzo sklasyfikowany i zawsze dysponował najnowszą technologią i „zabawkami”. Według Goode, udaną infiltrację przez nazistowskie zasoby do tajnych programów kosmicznych opracowywanych wówczas w USA można bezpośrednio prześledzić do MTK:

Kiedy zmusili Stany Zjednoczone do podpisania traktatu i stworzenia wspólnego tajnego programu kosmicznego, umieścili już agentów w świecie wojska, wywiadu, lotnictwa i korporacji. Oni już mieli świat finansów / bankowości w różnych rękach społecznych przez pokolenia przed I wojną światową.

Wszystkie te grupy były wplecione i współpracowały z innymi grupami, które są pod parasolem iluminatów / kabały. Przechwycone nazistowskie technologie były potajemnie badane i poddawane inżynierii wstecznej w tajnych wojskowych i narodowych obiektach bezpieczeństwa korporacji amerykańskich.

Grupy ICC uzyskały wystarczającą władzę, by przejąć kontrolę nad korporacyjnym rządem Stanów Zjednoczonych, a po pewnym czasie nad większością Pentagonu i cywilnych agencji wywiadowczych. Dzięki tajnym negocjacjom z administracjami Trumana i Eisenhowera nazistowscy naukowcy z operacji Paperclip awansowali na kierownicze stanowiska w wojskowym kompleksie przemysłowym.

Doprowadziło to do infiltracji dużych korporacji tworzących MTK. Wiele z nich stanowiło aktywa dla Vril Society / nazistowskiej grupy SS, która przetrwała drugą wojnę światową i ostatecznie dała początek „Ciemnej Flocie”. Wraz z pojawieniem się Międzyplanetarnego Konglomeratu Korporacyjnego, wielu z jego wyższego personelu, wraz z Grupą MJ-12, było historycznie sprzymierzonych z Mroczną Flotą.

23 września 1944 r. – Nazistowski U-Boot zatopiony, dostarczając ogromny ładunek rtęci
Nazistowski U-Boot U-859, który 4 kwietnia 1944 r. O 0440 wyszedł na misję z 67 mężczyznami i 33 tonami rtęci zamkniętej w wodoszczelnych butelkach skrzynki blaszane.

Okręt podwodny został później zatopiony 23 września przez brytyjski okręt podwodny (HMS Trenchant) w Cieśninie Malakka i chociaż 47 członków załogi zginęło, 20 przeżyło. Około 30 lat później jeden z tych, którzy przeżyli, otwarcie mówił o ładunku, a nurkowie potwierdzili później historię o ponownym odkryciu rtęci.

Dlaczego niemiecki okręt podwodny miałby przewozić taki ładunek tak daleko od domu? Być może dostarczasz do nazistowskiej bazy na Antarktydzie?

1945 9 lutego – Innym nazistowskim okrętem podwodnym zatopionym z dużym ładunkiem rtęciowej niemieckiej łodzi podwodnej U-864 był okręt podwodny typu IX należący do nazistowskich Niemiec Kriegsmarine w czasie II wojny światowej. Wyruszył z Kilonii 5 grudnia 1944 r. Podczas swojej ostatniej misji, aby przetransportować do dużej ilości 67 ton rtęci.

Wracając do Bergen w Norwegii, aby naprawić wypadający silnik, U-864 został wykryty i zatopiony 9 lutego 1945 r. Przez brytyjski okręt podwodny HMS Venturer, zabijając wszystkie 73 na pokładzie. Wrak został zlokalizowany w marcu 2003 roku przez Królewską Marynarkę Wojenną Norwegii na zachód od wyspy Fedje na Morzu Północnym.

Rtęć wyciekała z zardzewiałych pojemników, zanieczyszczając region i organizmy morskie. Należy zauważyć, że podpułkownik USAF Wendelle Stevens stwierdził w tajnych informacjach, że naziści przetransportowali swoje operacje dyskowe z Niemiec do tajnych podziemnych baz na Antarktydzie, Amazonii i Norwegii.

Ta mogła być kojarzona z norweską podziemną bazą z dużym ładunkiem rtęci dostarczającym ją do sojusznika Japończyków. Jaki cel miałyby tak duże dostawy rtęci w ramach działań wojennych? To dużo termometrów rtęciowych.

Rozmawiając technicznie z Markiem McCandlishem w Waszyngtonie o układzie napędowym pojazdów ARV (Alien Reproduction Vehicles), wydaje się, że Merkury jest kluczowym elementem napędu antygrawitacyjnego używanego w pojazdach ARV, o których zeznawał. Centralna kolumna ARV ma komorę próżniową z parami rtęci, która przewodzi prąd, ale wytwarza wszelkiego rodzaju efekty jonowe.

Te małe cząsteczki rtęci ładują się w niezwykły sposób, a jeśli wyrzucisz ogromną ilość energii elektrycznej przez opary rtęci przy użyciu konfiguracji cewki Tesli, dzieje się coś niezwykłego w tym procesie. Uważa, że ​​powoduje to wyprowadzenie energii w próżni z równowagi, przepuszczając przez nią jakąś falę uderzeniową, która zapewnia statkowi siłę nośną częściowo anulowaną masowo.

Hitler i Himmler byli wyjątkowo zainteresowani starożytnymi Indiami i Tybetem i co roku wysyłali wyprawy do obu tych miejsc, począwszy od lat trzydziestych XX wieku, w celu zebrania wiedzy ezoterycznej ze starożytnych tekstów. Być może to od tych ludzi naziści uzyskali część swoich naukowych informacji na temat pradawnych maszyn latających w Indiach zwanych Vimanas.

Odniesienia do silników rtęciowych można znaleźć w starożytnym tekście wedyjskim zwanym Samaranga Sutradhara, w którym szczegółowy opis silnika wirowego rtęci stwierdza: „Wewnątrz okrągłej ramy powietrznej umieść silnik rtęciowy z jego słonecznym kotłem rtęciowym w środku samolotu. Dzięki mocy ukrytej w podgrzanej rtęci, która wprawia w ruch wicher napędowy, człowiek siedzący w środku może pokonać dużą odległość w Najcudowniejszy sposób.

Cztery mocne zbiorniki rtęci muszą być wbudowane w wewnętrzną strukturę. Kiedy zostaną podgrzane przez ogień ze źródła słonecznego lub innego źródła, vimana (samolot) rozwija moc pioruna poprzez rtęć. „

1944 – FBI ujawnia polskiego jeńca wojennego będącego świadkiem testowania niemieckiego latającego
spodka.Telefon FBI opisuje wywiad FBI z 7 listopada 1957 r. Z polskim jeńcem wojennym, który był świadkiem niemieckiego latającego talerza w bezpiecznej zagrodzie w 1944 r., Gdy był przetrzymywany jako jeniec wojenny w Niemczech.

1945 11 marca – Maria Orsic wysyła list do członków Vril „nikt tu nie przebywa”.
Do wszystkich członków został wysłany wewnętrzny dokument Vril Gesellschaft napisany przez Marię Orsic
. List kończy się na „ niemand bleibt hier ” ( nikt nie przebywa tutaj ) To była ostatnia zapowiedź od Vril i od tego czasu nikt więcej nie usłyszał od Marii ani reszty członków Vril. Wygląda na to, że wszyscy opuścili Berlin i udali się w nowe miejsce. (Prawdopodobnie do Argentyny lub Bazy 211 na Antarktydzie)

Towarzystwo Vril i jego sojusznicy w stowarzyszeniach Thule i Black Sun nie tylko z powodzeniem utrzymali swoją niezależność od SS Himmlera, ale teraz zajmowali pozycję lidera w obiektach na Antarktydzie. Jednak niedługo po połączeniu nazistowskich programów kosmicznych ich przywódcy sprzymierzyli się (lub zostali przejęci) przez ciemne siły okultystyczne, które pracowały z negatywną grupą pozaziemską, Draco Reptilians.

Z biegiem czasu łatwo jest zobaczyć, jak mroczna wiedza okultystyczna praktykowana przez Zakon Czarnego Słońca doprowadziłaby do kompromisu i przejęcia programu kosmicznego Towarzystwa Vril. Z trzema bazami na Antarktydzie i w Argentynie, obecnie połączone nazistowskie programy kosmiczne SS i Vril Society posiadały w pełni sprawne „statki-spodki”, które mogły poruszać się po planecie, a nawet latać do tajnej bazy księżycowej.

Wiele z UFO, których świadkami byli bezpośrednio po wojnie, było, według raportów szeregu wojskowych świadomych zaawansowanej natury nazistowskiej technologii, w pełni sprawnymi nazistowskimi statkami kosmicznymi.

1945 MAR – U-booty U-530 i U-977 docierają do Neuschwabenland na Antarktydzie
W marcu 1945 roku, tuż przed końcem wojny, dwa niemieckie okręty podwodne typu U-530 i U-977 zostały zwodowane z portu na Morze Bałtyckie.

Podobno zabrali ze sobą członków zespołów badawczych latających spodków, ostatnie z najważniejszych elementów latających spodków, notatki i rysunki spodka oraz projekty gigantycznych podziemnych kompleksów i kwater mieszkalnych opartych na niezwykłych podziemnych fabrykach Nordhausen w góry Harz. Dwa okręty podwodne należycie dotarły do ​​Neuschwabenland, bardziej poprawnie znanego jako Ziemia Królowej Maud, gdzie zostały rozładowane.

1945 kwiecień – Hitler pozoruje samobójstwo i ucieka do Argentyny z Eva
Adolf Hitler ucieka do Argentyny i jest żywa jest wiara Eisenhower stwierdził, Stalin i inni Ref
Prezydent Harry Truman zapytał radzieckiego przywódcę Josefa Stalina (33-masona) na konferencji poczdamskiej w 1945 roku, czy Hitler nie żyje. Stalin po prostu powiedział; „Nie!”

W 1952 roku prezydent USA Dwight Eisenhower powiedział; „Nie byliśmy w stanie odkryć ani jednego namacalnego dowodu śmierci Hitlera”. powiedział generał Bedell Smith, szef sztabu Eisenhowera; „Żaden człowiek nie może jednoznacznie powiedzieć, że Hitler nie żyje”.

Adolf Hitler i Eva Braun uciekli łodzią podwodną U-530 do Mar del Plata na argentyńskim wybrzeżu, a następnie udali się do jeziora Nahuel Huapi w Patagonii, u podnóża południowych Andów, aby zamieszkać w specjalnie zbudowanej rezydencji w stylu bawarskim, która była zbudowany w 1943 roku.

Attache marynarki wojennej w Buenos Aires poinformował Waszyngton, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że Hitler i Eva Braun właśnie przybyli do Argentyny łodzią podwodną. Według testów DNA przeprowadzonych w 2009 roku przez archeologa Nicholasa Bellatoniego ze stanu Connecticut, któremu pozwolono przeprowadzić badanie DNA jednego z fragmentów czaszki odzyskanych z rzekomych szczątków Hitlera, które zostały szybko ukryte i wysłane do Rosji na rozkaz Josefa Stalina ( 33 ° masonerii) , pokazują, że DNA nie tylko nie pasowało do żadnych zarejestrowanych próbek uważanych za Hitlera, ale również nie pasowało do znanego DNA Evy Braun.

Dokumenty FBI wskazują na na wiedzę Edgara Hoovera o ucieczce Hitlera do Argentyny

Niedawno opublikowane dokumenty FBI zaczynają wskazywać, że nie tylko sfałszowano samobójstwo Hitlera i Evy Braun, ale niesławna para mogła mieć pomoc od reżysera samego OSS, Allen Dulles (33-mason) . FBI, któremu w latach 1932-1972 kierował J. Edgar Hoover a (33-mason), który wiedział, że w rzeczywistości mieszka u podnóża Andów.

Nawet po zgłoszeniu szczegółowego opisu fizycznego i wskazówek FBI nadal nie podążyło za nowymi tropami. Nawet mając dowody stawiające niemiecki okręt podwodny U-530 na argentyńskim wybrzeżu i wiele relacji naocznych świadków, że wysadzono wysokich niemieckich urzędników,FBI nie zostało skierowane do prowadzenia śledztwa .

W jednym z dokumentów FBI z Los Angles ujawniono, że agencja była świadoma tajemniczej łodzi podwodnej, która płynęła w górę argentyńskiego wybrzeża i wysiadała z nazistowskich urzędników wysokiego szczebla. FBI wiedziało, że w rzeczywistości mieszka u podnóża Andów.

W liście z Los Angeles do Biura w sierpniu 1945 roku niezidentyfikowany informator zgodził się na wymianę informacji w celu uzyskania azylu politycznego. To, co powiedział agentom, było oszałamiające. Informator nie tylko wiedział, że Hitler jest w Argentynie, ale był też jednym z potwierdzonych czterech mężczyzn, którzy spotkali niemiecki okręt podwodny.

Podobno na argentyńskim wybrzeżu wylądowały dwa okręty podwodne, a na drugim był Hitler z Evą Braun. Rząd argentyński nie tylko witał byłego niemieckiego dyktatora, ale także pomagał w jego ukryciu.

Niedawno w 2015 roku FBI opublikowało setki dokumentów wskazujących na pełną świadomość obecności Hiltera w Raport przedstawiony przez Agence France Press w dniu 25 września 1946 r .: Ciągłe pogłoski o działalności niemieckich łodzi podwodnych w regionie Tierra del Fuego [po niemiecku Feuerland], pomiędzy najbardziej wysuniętym na południe krańcem Ameryki Łacińskiej a kontynentem Antarktydy są oparte na prawdziwych wydarzeniach ”.

1945 MAJ – wydaje się, że Heinrich Himmler także sfingował swoje samobójstwo i uciekł.
Hugh Thomas, chirurg i ekspert medycyny sądowej o międzynarodowej renomie, twierdzi, że człowiekiem, który popełnił samobójstwo po jego schwytaniu w Lüneburgu, nie był w rzeczywistości Heinrich Himmler. To twierdzenie opiera się na szeregu rozbieżności fizycznych, w tym na widocznym braku blizny po pojedynku na zwłokach.

Himmler był znany z blizny w kształcie litery „Y” na lewym policzku, pozostawionej szpadą; trup nie miał żadnego. Thomas twierdzi, że zamiana była zamierzona, aby zrzucić aliantów z zapachu Himmlera. Wiadomo, że brytyjscy agenci wywiadu, w tym Kim Philby, nie wierzyli, że więźniem z Lüneburga był Himmler. Książka Thomasa na ten temat SS-1 Niezwykła śmierć Heinricha Himmlera [Ref]- przedstawia bardzo szczegółowo rzekome oszustwo, że Himmler próbował ustanowić Czwartą Rzeszę poza granicami hitlerowskich Niemiec.

Wydawałoby się logiczne, że Himmler, który kiedyś stwierdził, że „nigdy nie popełni samobójstwa”, dołączyłby do Hitlera w ucieczce do planowanego nazistowskiego podziemia, aby uniknąć tego, co już w 1943 r. Wiedzieli, że Niemcy przegrywają wysiłek wojenny.

„Matryca percepcji”, nazistowska broń „World View Warfare”.

Weltanschauungs-krieg lub „ World View Warfare ”, naziści mieli na myśli, mówiąc o promowaniu pewnych poglądów i naukowców, którzy je trzymają, to stworzenie „matryca interpretacji ” lub „matrycy percepcji ”, który z kolei matryca otwiera tylko niektórych kierunków decyzji i działania. w celu realizacji tego musieliby edukacji sterowania i mediów.

Podczas drugiej wojny światowej rząd Stanów Zjednoczonych przeznaczał nie tylko „ od 7 do 13 milionów dolarów rocznie na uniwersyteckie i analityczne badania psychologii społecznej związanej z komunikacją, badania efektów komunikacji” i „badania antropologiczne zagranicznych systemów komunikacji”, ale także Fundacje, w tym Carnegie, Ford i Rockefeller Foundations również finansowały te badania prywatnie, uzyskując w ten sposób dostęp do wyników tych badań

Naziści mieli plan powrotu do infiltracji w Stanach Zjednoczonych i poprzez użycie „wojny światopoglądowej” psyopsa, aby odzyskać kontrolę i ukryć swoje operacje Od czasu przegranej wojny „linie wroga” oznaczały, całkiem dosłownie, nowy rodzaj specjalnej partyzantki działania wojenne miały być prowadzone przez powojenne nazistowskie podziemie.

Przechwycone dokumenty nazistowskie pokazują, że mieli plan powrotu. Ich plan odzyskania władzy po wojnie polegał na wykorzystaniu przyjaciół i sympatyków faszystów z innych krajów – szczególnie w Stanach Zjednoczonych – do wykonania ich rozkazów podczas odbudowy Niemiec. Z dokumentów wynika, że ​​jeszcze w 1944 r. Naziści liczyli na zwycięstwo Republikanów w wyborach prezydenckich, ponieważ uzyskaliby łatwiejszy pokój. Druga część ich planu miała na celu sprowokowanie wojny między USA a Związkiem Radzieckim, która pozwoli nazistom na odzyskanie władzy w Niemczech bez interwencji USA.

to właśnie na istnienie takich sieci i osobistych powiązań liczyli naziści, o czym świadczą ich dokumenty przedstawiające dalekosiężny plan rozszerzonego Weltanschauungskrieg lub „World View Warfare”.

„Weltanschauungskrieg” to nazistowski światowy plan wojenny mający na celu infiltrację do Stanów Zjednoczonych i stworzenie matrycy percepcji poprzez edukację, media i rozrywkę, aby ukryć swoje tajne operacje, podczas gdy realizują swój plan z podziemia z pomocą faszystowskiej elity bankowej i korporacje, aby ostatecznie uzyskać dominację nad światem dla ich „Nowego Porządku Świata”.

1945 2 MAJA – Szef nazistowskiego wywiadu i jego tysiąca siatka szpiegowska zawiera umowę z Allenem Dullesem, aby pracować w amerykańskim wywiadzie

Generał major Reinhard Gehlen, szef nazistowskiego wywiadu, poddaje się i zawiera umowę dla siebie i 5000 nazistów przeciwko rozkazowi prezydenta Trumana sześć dni przed dniem VE. Dzisiejszy niemiecki wywiad federalny Bundesnachrichtendienst BND sam jest potomkiem sieci wywiadowczej Gehlen, która w 1945 roku przeszła od kierownictwa nazistowskiego SS do amerykańskiego wywiadu, a ostatecznie do CIA.

Naziści w CIA

Reinhard Gehlen, znany jako szpieg Hitlera, nadzorował ogromną organizację ponad 3500 szpiegów. Wiedział: „Na początku 1944 roku powiedziałem moim bardziej bliskim kolegom, że uważam wojnę za przegraną i musimy zacząć myśleć o przyszłości … i zapanować nad zbliżającą się katastrofą”. Gehlen wiedział, że Amerykanie zawrą umowę dla niego i jego grupy, aby zdobyć mikrofilmowane dokumenty radzieckiego wywiadu, które ukrył w austriackich Alpach dwa miesiące przed kapitulacją Niemiec.

Gehlen poczynił te przygotowania z dużym wyprzedzeniem. Gehlen koordynował umowę z Allenem Dullesem w ramach amerykańskiej społeczności wywiadowczej. Dulles wiedział, że nadchodzi Gehlen. W kwietniu, na miesiąc przed zakończeniem wojny i czterdzieści pięć dni przed poddaniem się Gehlena kapitanowi Bokorowi, Allen Dulles nakazał swojemu pomocnikowi rozpoczęcie rozmów z generałem Gehlenem przez pośredników w Berlinie.

Generał „Dziki Bill” Donovan, szef OSS, i jego szef stacji w Europie, Allen Dulles, zaproponowali umowę w celu uzyskania plików wywiadu sowieckiego iw ciągu 18 miesięcy Gehlen Org, wskrzeszony z pierwotnej nazistowskiej sieci szpiegowskiej, zainstalowany w Niemczech Zachodnich jako oczy i uszy nowo utworzonej CIA, której Gehlen był zaangażowany w jej tworzenie…CDN